رئیس شورای عالی تهیه کنندگان سینما که سال گذشته هم در باره ورود پول و سرمایه های مشکوک به حوزه نمایش خانگی هشدار داده بود، این روزها با توجه به دستگیری «سید محمد امامی» مورد توجه رسانه ها قرار گرفته است. وی در گفتگوی تازه ای(اینجا) گفته است: «اين آقايي كه دستگير شده اصلاً عضو شوراي عالي تهيهكنندگان سينما نيست و ما وي را به عنوان تهيهكننده نميشناسيم. او در چند كار سرمايهگذار بوده است. همه ميتوانند در سينما سرمايهگذاري كنند، اما براي اينكه عنوان تهيهكننده داشته باشند ما چهار تشكيلات در شوراي عالي داريم كه افراد براي عضويت در شورا بايد ازطریق يكي از آنها اقدام كنند و آنها هم افراد را براي پذيرش به كميته شوراي عالي معرفي ميكنند. آن فرد يا اصلاً درخواست عضويت نداده، يا درخواست داده و رد شده در هر صورت عضو شوراي عالي نيست.»
با توضیحی که سید غلامرضا موسوی داده است، مهم آن است که در فقره سرمایه های مشکوک و سرمایه گذاری های مظنون به پولشویی در سینما و نمایش خانگی پای تهیه کنندگان سینما وسط نباشد و ساحت آنها از چنین اتهاماتی مبرا باشد و لابد همین تهیه کنندگان اگر مشوق ورود سرمایه گذارانی نظیر بابک زنجانی و محمد امامی به سینما باشند، تقصیر و حرجی بر آنها وارد نیست. شاید به همین خاطر است که وقتی سرمایه های جندین فیلم سینمایی توسط این دو نفر تامین شد، صدایی از کسی درنیامد و از گل نازک تر به تهیه کنندگان این فیلم ها گفته نشد.!
در خصوص اظهارات آقای غلامرضا موسوی باید یادآور شد از میان 14 تهیه کننده ای که تاکنون سریال های آنها در شبکه خانگی پخش شده است، 9 نفر از آنان یعنی مجید و فرهاد آقاگلیان، سید کمال طباطبایی، بیژن بیرنگ، مهدی داوری، فرهاد نجفی، مهران مدیری، امیر پروین حسینی و منصور سهراب پور سابقه تهیه کنندگی فیلم های سینمایی دارند و احتمالاً عضو یکی از تشکل های تهیه کنندگی سینما هستند. محمد مسعود، مسعود فرخنده طینت و محمد رضا شهبازی سابقه تهیه مجموعه های تلویزیونی را در کارنامه اشان دارند و استثنائاً مهران برومند و سید محمد امامی فقط سابقه تهیه کنندگی مجموعه های نمایش خانگی را یدک می کشند. به موجب مقررات موجود برای تهیه کنندگان سریال های نمایش خانگی پروانه ساخت ویدیویی صادر می شود و به همین اعتبار این عده با اخذ مجوز تاسیس شرکت تولید فیلم های ویدیویی می توانند در مقام تهیه کنندگی سریال های شبکه برآیند و تهیه کنندگان فیلم های ویدیویی و سریال های نمایش خانگی الزاماً نباید تهیه کننده سینما باشند.
رئیس شورای عالی تهیه کنندگان سینما در ادامه مصاحبه اش صلاحیت تخصصی مدیر دفتر نمایش خانگی در سازمان سینمایی را زیر سوال برده و گفته است: «به گمانم مسئول شبكه نمايش خانگي در وزارت ارشاد هيچ شناختي از نمايش خانگي و از تبعات ساخت اين سريالها و پرداختهاي بيحساب و كتاب آنها ندارد. وي اصلاً سينمايي نيست و از تئاتر آمده و آشنايي با فضاي سينما ندارد.»
با فرض اینکه مدیر دفتر نمایش خانگی دارای تحصیلات و تجارب مفید اجرایی در حیطه سینما و نمایش خانگی باشد، وی قانوناً وظیفه ای ندارد که سلامت و پاکی سرمایه هایی را که در شبکه بکار گرفته می شوند، احراز کند و اصولاً اینگونه امور در صلاحیت مدیران فرهنگی نیست. آنچه اهمیت دارد آن است که چنین سرمایه ها و پول های بادآورده ای تولید نشوند و اصولاً سرمایه هایی که جز تشدید شکاف طبقاتی و فساد اجتماعی حاصل دیگری در پی ندارند، انباشته نشوند. گیرم که راه بر تزریق آنها در عرصه فرهنگ و هنر بسته شود، آیا بکارگیری آنها در سایر زمینه ها مباح و جایز است؟
