ثقفي پدر در سينماي موسوم به بدنه فرد ناشناخته ايي نيست اما پدر هم گواهي مي دهد كه ثقفي پسر در همين نخستين كار سينمايي اش خوش آتيه نشان مي دهد. شهرت و وجاهتي كه امير در بين منتقدان بعد از اكران فيلم "مرگ كسب و كار من است" به دست آورد، براي علي اكبر ثقفي(پدر) كه موي در سينما سپيد كرده است، قطعاً غرور انگيز است.
"مرگ … " مي توانست به صرف اينكه نخستين آزمون فيلمسازي سازنده اش است در فضاي شهري و آپارتماني توليد شود و رزومه اي را براي امير جوان دست و پا كند . امير بيگانه با عافيت طلبي كار در ارتفاعات برف گير را هدف قرار مي دهد و در شرايطي طاقت فرسا تن به ساخت اثري مي دهد تا از او و پدر در مقام تهيه كننده به نيكي ياد شود. از انتخاب هوشيارانه نام فيلم – كه نشان مي دهد امير با ادبيات داستاني هم انسي دارد- تا پرداخت از سر تامل بعضي از سكانس ها، گوياي نگرش سينماگري است كه اگر با شناخت و تعمق بيشتري سينما و ادبيات را توامان دنبال كند، آينده بهتري را براي خود و سينماي وطنش ترسيم خواهد كرد.
در نقد "مرگ …" يادداشت هاي زيادي نوشته شده است. برخي غلبه احساسات را در صحنه هايي نپسنديده اند و جمعي كشدار بودن سكانس هايي را به پاي كم تجربگي وي گذاشته اند. با اين همه در جمع بندي عموماً منتقدان نمره قابل قبولي به امير ثقفي داده و فيلم را برخوردار از گوهر انديشه – كيمياي اين سالهاي سينماي ايران- دانسته اند.
نكته اي كه شايد در خيلي از نقدها به آن كمتر توجه شده است اين واقعيت است كه تيم بازيگران در همراهي با امير سنگ تمام گذاشته و در رفاقت با او از جان مايه گذاشته اند. دراين بين با خبرهايي كه از پشت صحنه فيلم دارم، كلاهم را به احترام مروت و جوانمردي پژمان بازغي از سر بر مي دارم.
فيلم شانزدهم شبكه فقط نشان موسسه رسانه هاي تصويري را با خود دارد.
