اگر اندك مصاحبه هايم را در مقام سخنگو طي يكسال گذشته ملاحظه كرده باشيد، به ندرت صحبتي در باره خانه سينما و مناقشات آن كرده ام. در اين تارنما طی سه یادداشت به صورت تلویحی؛ اینجا و اينجا(پارگراف نه به باره نه به داره) و اينجا چالش موجود را با گفتگو قابل حل دانستم و از ابراز نظر صریح تر اجتناب کردم تا در فرايند حل مسئله بويژه پس از مداخله رييس محترم جمهور، نغمه ناموزوني را ساز نکنم.
اتفاقات تلخ ديروز -25 تيرماه – مقابل خانه سينما و حضور در نشست رسانه اي رييس محترم سازمان سينمايي در بعد از ظهر همانروز، سبب شد تا در غوغاي بپاخاسته حسب مسئوليت سكوت اختيار نكنم و با مطالعه پيرامون وقايع يكسال و نيم اخير، به نتيجه اي حداقل براي اقناع خودم برسم. حاصل اين مطالعه و تدقيق شبانه روزي را ساعتي قبل به رييس محترم سازمان سينمايي ارائه دادم تا با يادآوري پاره اي از نكات مهم، خطاها و لغزش هاي طرفين دعوا، راه حلي را براي برون رفت از بن بست پديد آمده پيشنهاد دهم.
اين توضيح را از پي آرامشي كه بر جانم نشسته و بي خوابي و خستگي 24 ساعت گذشته را از يادم برده است، تقديم نمودم.
باقي بقايتان
جناب فروتن عزیز
با عرض خسته نباشید برای عاقبت بخیری همیشگی آرزومندم به ویژه در زمانه ای چنین بحرانی برای مدیریت سینمایی که انشاءاله با لحاظ کردن مصالح کلیت سینمای ملی امیدواریم این واقعه دردناک نیز به پایانی خوش بیانجامد
ببخشید شماش جا افتاد
…برای شما عاقبت بخیری همیشگی آرزومندم به ویژه