در آخرين قسمت از مقاله استراتژي هاي بنگاهي، راهبردهاي ديگري را كه ذيل" استراتژي تنوع" تعريف مي شوند، مرور مي كنيم
استراتژي مشارکت: در اين راهبرد یک یا دو شرکت تشکیل سازمان جداگانهای میدهند تا به هدفهای مشترک خاصی دست یابند.
به عنوان مثال این استراتژی میتواند در رسانههایی كاربرد دارد که یک رسانه در نوعی خاص و رسانه دیگر در نوعی متفاوت سهم بازار خوبی داشته باشند. اين دو به كمك هم با سهولت بيشتري در تعقيب اهداف خود تلاش مي كنند.
همانطور كه پيشتر گفته شد در صنعت نمايش خانگي ايران، انتزاع بر ائتلاف همواره پيشي داشته است و به جز تشكيل شركت هاي پخش مشترك، مشاركتي از نوع تعريف مزبور مشاهده نشده است.
احتمال مي رود در صورت استقبال موسسات ويديو رسانه از طرح بارگذاري آرشيو موسسات در ذخاير و سامانه هاي رايانه اي مستقر در موسسه رسانه هاي تصويري(server) و بهره برداري رسمي از پروتكل موسوم به iptv از آن پس نسخه اينترنتي فيلم هاي موسسات از طريق آن موسسه به مشتريان و كاربران فروخته شود. در اين روش با فرض اينكه موسسه رسانه هاي تصويري با برداشتن موانع حقوقي احتمالي، امتياز راه اندازي سيستم ويديوي درخواستي را در فضاي مجازي در اختيار گرفته است، مي توان خوشين بود كه با ايجاد ارزش افزوده تازه براي شبكه، موسسات ويديو رسانه از سهم بازار جديد بهره مند گردند. البته اين اقدام الزامي را براي تشكيل سازمان جديد پديد نمي آورد.
• واگذاری : گاهی اوقات فروش یک واحد مستقل (زیانده) از سازمان رسانهای میتواند به سرمایهگذاری در بخشهای دیگر منجر شود و ضامن موفقیت سازمان شود. با كمال تاسف اين اتفاق در مورد موسسات ويديو رسانه اي مصداق دارد كه پس از يك دوره فعاليت گسترده و خيره كننده و حجم بالاي سرمايه گذاري در خريد فيلم و راه اندازي پخش مستقل و واحدهاي زنجيره اي مرتبط، به دليل عدم دريافت پاسخ لازم از بازار، ناگزير از تعديل و سپس تعطيل كردن بسياري از فعاليت ها و واحدهاي خود شدند.
• انحلال يا همان تير خلاص براي يك موسسه زماني شليك مي شود كه هیچ راهی جز فروش تمامی داراییهای آن باقی نمیماند. موسساتي كه حالا ديگر نامي از آنها در حافظه باقي نمانده است و به بايگاني تاريخ پيوسته اند را، در اين عداد به شمار آوريد.
کاهش : هنگامی که مدیران سازمان رسانهای نتوانند اهدافي را كه براي تحقق آنها سرمايه گذاري كرده اند، بدست آورند، متوسل به گروه بندي جديدي در هزينه و دارايي مي شوند تا شيب نزولي فروش و سود محصولات را تصحيح و در نهايت متعادل سازند. بدون ترديد به دليل مخاطرات و ريسك بالاي سرمايه گذاري در شبكه نمايش خانگي و مساعد نبودن فضاي كسب و كار، مديران موسسات فعال به دفعات ناگزير از اتخاذ راهبرد مزبور شده اند و اگر امروز چراغ موسسات هنوز كورسويي دارد جز به مدد تدابيري از اين دست حاصل نشده است. تجديد نظر در سرمايه گذاري براي خريد رايت، جلب همراهي تهيه كندگان به سينما به مشاركت در هزينه و سود توليد محصول، عقد قرار داد صرفاً پخش(حق العمل كاري) از جمله تمهيدات بعضي از مديران از ابتداي سال 89 بوده است.
