این یادداشت به قلم نگارنده در روزنامه اعتماد به تاریخ ۱۹ فروردی ۴۰۵ به چاپ رسیده است که در ادامه آن را می خوانید:
فعالیت سینماها در یکماه گذشته را نمیتوان با سبک و سیاق سابق تحلیل کرد؛ زیرا پوشش و بازتابدهنده تمام واقعیت نیست. بر روی کاغذ و با حساب دودوتا چهارتا اکران فیلم در هفتههای آغازین جنگی مهیب صرفه اقتصادی ندارد و درآمد چندانی دست صاحب فیلم و سینمادار را نمیگیرد.این بار برخلاف جنگ تحمیلی اول در دهه ۶۰ که تقریبا همه سینماها به جز استانهای جنگزده به فعالیت خود ادامه دادند، مالکان دولتی فیلمها و سینماهای متعلق به موسسه بهمن سبز در استانهای نسبتا امنتر جلودار شدند و چراغ سینماها را روشن کردند.دایر بودن نیمی از سالنهای سینما در کشور اگر چه با ضریب اشغال کمی همراه بود اما روشن ماندن چراغ هر سالن تیری به چشم اهریمنان بود تا نتوانند گرد یاس و ناامیدی مطلق را بر فضای شهرها بپراکنند.سینما افتان و خیزان بویژه با اکران ۴ فیلم جدید به زندگی لبخند زد تا نشان دهد در کنار مدافعان میهن و مردم حاضر در میادین شهرها، مضمونهای تازهای را در این روزهای پرمخاطره کوک کرده است. بطور مشخص ۳ فیلم این روزها در پوشش داستانهایی شنیدنی و دیدنی برای تودههای مردم، روشنگر مناسبات فساد و تباهی در دوران سلطنت شاهان دستنشانده رژیم گذشته هستند و در بین آنها فیلم «نیمشب» ترجمان هنرمندانه یک روایت ملتهب و نفسگیر از تجاوز جانیان حاکم بر سرزمینهای اشغالی است. دهها هزار نفری که با خرید بلیت به تماشای ۴ فیلم جدید و معدودی از فیلمهای کودک مربوط به اکران سال گذشته، نشستهاند بدون تردید در ساعات حضور در سینما بخشی از حواس آنها ناخواسته متوجه مصائب جنگ اخیر بوده و به نیات شوم بدخواهان و ایران ستیزان برای انهدام و تخریب سرمایه انسانی و زیرساختهای راهبردی کشور بوده است. ابتکار «بهمن سبز» برای زمانبندی اکران فیلمها که مانع از حضور مردم در میادین نباشد بلکه بطور معناداری به تقویت این امر ملی کمک رساند، امری ستودنی است. همافزایی بنیاد سینمایی فارابی، سازمان رسانهای اوج و موسسه سینمایی سوره به مدد مدیریتهای جوان و دغدغهمند آنها، ظرفیت محتوایی و فیزیکی بخش قابلتوجهی از سینماها را در کوران جنگی مهیب و نابرابر به خدمت بالندگی و تهییج روحیه مردم درآورد. مردمی که نه در پشت جبهه بلکه در متن جنگ و متأثر از صدمات جانی و مالی آن هستند و برای «نهگفتن» به ارباب جور و ستم زمانه تاب آوری نشان میدهند.سینمای ایران از جنگ ۱۲ روزه درسهای خوبی گرفت که مهمترین آن منفعل نبودن است. سینما و سینماگران امروز در جبهه تولید، دو مجموعه فیلم اپیزودیک و نیز صدها فیلم کوتاه و مستند را در حال ساخت و آمادهسازی دارند و برخی از سینماها (از جمله در گرگان)به جز نمایش فیلم در چند سئانس، کارکرد فرهنگی و اجتماعی پیدا کردهاند تا محل تجمع و گردهمایی مردم و اهالی سینما باشند.خانه سینما از هفته گذشته در کوچه خاطرهانگیز سمنان با پویش ستادی همیاری سینماگران به یاری امدادگران میشتابد. انجمن سینمای جوانان ایران هم در تئاتر شهر پاتوقهای فیلم کوتاه را برای بحث و بررسی کموکیف بازنمایی فیلم کوتاه در جریان جنگ راهاندازی میکند.سینما این روزها در متن و حاشیه جنگ طعم دیگری دارد و یکی از متغیرهای مهم در مدیریت جنگ روانی و بازیابی روحیات شهروندان از پی اضطراب و تشویش ناشی از جنگ است.
