مخالفان بالفطرههر قدر هم فرماندهان نظامی و اعضای شُعام( شورای عالی امنیت ملی ) از آتشبسی که در بهار امسال به میزبانی پاکستان برقرار شد، دفاع بکنند و آن را فرصتی برای تجهیز و تقویت آمادگی خود بدانند و دولتمردان برداشته شدن محاصره دریایی را تنفسی برای انجام صادرات فرآوردههای نفتی و واردات کالاهای اساسی بدانند، مرغ یک عده فقط یک پا دارد و جسورانه به امضاکنندگان آتشبس میتازند.این عده که فکر میکنند، یک آب شستهتر از بقیه هستند، مرتب «هلمن مبارز» میگویند و راه رستگاری را در ادامه جنگ با متجاوزان میدانند.
در قاموس این جماعت، تدبیر و هوشمندی فقط در انتخاب تاکتیکهای جنگی مجاز است و هرگونه درایت و مصلحتاندیشی برای زمینگیر کردن دشمن از طریق سیاست را محکوم به فنا دانسته و آن را عین سازشکاری میپندارند.سیاستنامه خواجه نظامالملک، قابوسنامه کاووس بن وشمگیر، نصیحتالملوک غزالی، مرزباننامه باوندی و اندرزنامههای سعدی و دیگر ادبا فقط به درد کتابخانه میخورند. پس همه امکانات کشور باید در خدمت جنگ و پیکار با دشمن به کار گرفته شود و تا تامین همه اهداف موردنظر آنی و لحظهای نباید خصم را به حال خود واگذاشت.اگر این فرقه تریبونهای سراسری نداشت، حرفهایشان مهم نبود و میشد از یک گوش شنید و از گوش دیگر خارج کرد اما دردا و دریغا صاحبان این دیدگاه مرتب در استودیوهای رادیویی و تلویزیونی رفت و آمد میکنند تا در نظام تصمیمگیریبذر شک و تردید ایجاد کنند و به نگرانیها و ناامنیها دامن بزنند.اکثریت مردم انتظار دارند، مسئولان ارشد کشور بدون تسلیم شدن در برابر غوغا سالاران راهی را که به مصلحت کشور است، برگزینند و از سرزنشهای خار مغیلان غم به خود راه ندهند.
