همين كه مي توان بر خلاف فشارهاي موجود و منع فيلمسازان از كار بر روي تم "خيانت خانوادگي"، فيلمي ساخت كه اتفاقاً سوار بر همين موضوع مناقشه برانگيز باشد ولي روزنه تازه اي را به روي آن بگشايد، في نفسه جالب توجه است.
داستان فيلم "زندگي خصوصي آقا و خانم ميم" ساخته روح الله حجازي فيلمساز جوان كشور، بي آنكه شباهتي به فيلم هاي موج ساز سال هاي اخير داشته باشد، از دريچه طنز آميزي بد گماني زن و شوهرها را به يكديگر به تصوير كشيده است. فيلم با كمترين بازيگر و اغلب در فضاهاي آرام و داخلي يك هتل بين المللي، توليد شده و به نظر توليد بي دردسر و بي حاشيه بوده است.
فيلم همانند بسياري از فيلم هاي ايراني فاقد اوج و فرود خاصي است و هم اينكه با آن درگير مي شوي، به نقطه پاياني خود مي رسد. اين تعبير شايد بي مناسبت نباشد كه بسياري از فيلمسازان ايراني همانند وزنه برداري مي مانند كه قبل از روشن شدن سه چراغ سفيد، وزنه را مي اندازند و تاب و تحمل ايستادگي در زير فشار آن را ندارند.
اين عارضه بيشتر ناشي از آن است كه سينماگران ما اغلب تجربه نگارش داستان بلند و رمان نويسي را نداشته و در دور و بر خود هم رماني را كه مستعد برگردان سينمايي باشد، نمي بينند.
فيلم "زندگي خصوصي …" ظرفيت شاخ و برگ بيشتر و ايجاد موقعيت هاي جذاب و پرداخت كاملتر شخصيت ها را دارد اما اقتصاد نحيف سينما و كمي هم شتابزدگي نسل نوخاسته مانع از آن مي شود كه سناريوها با تعليق، پيچيدگي و زمان طولاني تري نوشته شده و مقابل دوربين بروند.
انتخاب درست بازيگران، تصوير برداري و تدوين خوب در مجموع دوازدهمين فيلم ايراني سال 92 را خوشايند مخاطب كرده است. اين فيلم با نشان تجاري "موسسه رسانه های تصویری" در بازار ويديوي ايران قابل دسترسي است.
چهارشنبه این هفته بغض توزیع میشه.