قصه فيلم "ديگري" پيش از اين در فيلم هاي ديگري هم روايت شده است. داستان پسر بچه سرتق و سركشي كه رام كردن او يا ناشدني است و يا صبر ايوب مي خواهد. خصوصاً اگر در اين ميان پسر مخالف ازدواج مجدد مادر يا پدر همسر از دست داده خود باشد. "ديگري" مي توانست فيلم ديگري باشد اگر فيلمسازش در تجربه اول سراغ قصه تازه تري مي رفت.
با اين حال "مهدي رحماني" با اعتماد به نفس و اتكا به بازيگران خوبي كه به او ياري رسانده اند، نمره قابل قبولي را براي ساخت فيلم گرفته است. تحول تدريجي رضا در طول فيلم با تمهيداتي كه فيلمساز در متن و اجرا انديشيده باور پذير از آب در آمده و پرداخت نسبتاً خوب شخصيت ها، خلاء ماجراها و حوادث بيروني پر تنش را جبران كرده است.
با اين حال "ديگري" مناسب قاب تلويزيون و نمايشگرهاي خانگي است در شرايطي كه فيلم هاي بسياري از سينماگران به دليل شرايط اقتصادي فاقد غناي تصويري هستند و به همين سبب عمر دير پايي در سالن ها نداشته و در برابر پرده عريض سينما حرف زيادي براي گفتن ندارند، بطريق اولي از رحماني جوان هم انتظاري بيش از اين نمي توان داشت.
بيستمين فيلم ايراني سال حاصل تامين و عرضه موسسه رسانه هاي تصويري است.
