در پس انتقادات و نگرانی ها در قبال سریال های نمایش خانگی چه نکته ای نهفته است؟ آیا تولید تعداد محدودی سریال باعث شده است تا تنور تولیدات سینمایی بسردی گراید؟ آیا مدیران «موسسات ویدیو رسانه» و «سامانه های برخط فیلم و سریال» بی رغبت به تامین و عرضه محصولات سینمایی کشورمان شده اند؟

اصولاً ادعای کشاندن پای فک و فامیل و دوست و آشنای تهیه کنندگان و سایر عوامل هنری در صدور مجوز، بدون ارائه سند قابل قبول، سبب زرد نگاری و وهن مراجع مسئول است و فضا را برای نقد علمی و اصولی تولیدات هنری مخدوش می کند.

اگر ناشران نسخه فیزیکی بر این تصور هستند تا قبل از بارگذاری این فیلم ها در سایت و اپلیکیشن های رسمی و قانونی، قادرند که تعداد بیشتری از دی وی دی فیلم هایشان را به فروش برسانند، سخت دراشتباهند؛ زیرا کسانی که آگاهانه الگوی مصرفشان را تغییر داده و مدتهاست خرید دی وی دی را از سبد خریدشان حذف کرده اند، در هیچ شرایطی به گذشته برنمی گردند

جا دارد از سال آینده، مسئولان مربوطه در جدول تعطیلی سینماها تجدید نظر کنند و از ابتدای شب اول ماه ربیع اجازه بازگشایی سینماها را به روی مردم بدهند تا 500 سالن سینما در کشور به عنوان یکی از کانون های سالم فرهنگی پذیرای خانواده ها و جوانان گردند.

در شرایطی که همه شواهد و قرائن گویای افت فروش نسخه فیزیکی محصولات نمایش خانگی است و بیشتر مشتریان این شبکه تازه های تصویری شبکه را بر بستر اینترنت بصورت استریم یا دانلود دنبال و تماشا می کنند، چه اصراری بر احیا و ساماندهی ناشران فیزیکی وجود دارد؟

تازیخ سینمای ایران در چهار دهه گذشته مملو از مستندات زیادی است که کیفیت رابطه و تعامل سینماگران را با دولت های مختلف نشان می دهد.  این ادعای گزافی نیست اگر بگوییم در دست گرفتن سکان سینمای ایران توسط سینماگران محبوب و یا مدیرانی که رابطه نزدیکی با صنف داشته اند، سبب نشده است تا قاطبه سینماگران در پایان نمره قابل قبولی به این دست از مدیران سینمایی بدهند

شبکه نمایش خانگی یا اصطلاحاً ویدیویی کشور از جمله رسانه هایی بوده است که طی این مدت با چالش بزرگی برای افزایش شعاع مخاطبان و اجرای استراتژی های متنوع برای توسعه بازار کالای خود بوده است.

پیشنهاد می شود مدیر عامل موسسه سوره در ادامه نشست قابل ستایش مطبوعاتی خود، همانند دستگاه های دولتی نسبت به انتشار عملکرد مالی خود در سال های سپری شده شفاف سازی کند و عملاً نشان دهد که روزی خوار سفره ها و اعتبارات دولتی نیست. این اقدام می تواند ضمن اثبات صحت ادعاهای مطرح شده، قدر و منزلت این موسسه قدیمی را در شبکه نمایش خانگی و جامعه سینمایی ایران دوچندان کند.

​در هفته ای که گذشت مبنای داوری تند و تیز در باره دو محصول هنری، تصاویری بود که از این دو رویداد در اینستاگرام گذاشته شده بود. رخداد اول آنونسی از یک تئاتر بود که در آن زنان و مردان بازیگر لحظاتی در حال رقصیدن روی سن دیده می شدند. رویداد دوم که باز از طریق اینستاگرام دست به دست شد، صحنه ای از قسمت اول سریال «ممنوعه» بود.

خبر رسیده است که به دنبال کاهش فروش نسخه ارجینال محصولات نمایش خانگی در پی افزایش قیمت فیلم، نمایندگی های توزیع در استانها نیز درصدد تنوع بخشی به خدمات خود برآمده و قصد دارند تهیه و توزیع کالاهایی غیر فرهنگی را با توجه به تقاضای موجود در بازار مورد توجه قرار دهند.

وضع مخاطره آمیز موجود برای سرویس های استریمینگ یا همان VOD ها فرصتی است تا مشترکان بیشتری را زیر چتر خود بگیرند و سبب ساز تغییر الگوی مصرف رسانه ای مشتریان سنتی بشوند و آنها را به ضیافت فیلم از طریق اینترنت آن هم با هزینه کم دعوت کنند. به یاد داشته باشیم که سیر محتوم و بازگشت ناپذیر عرضه و انت

روند حاکم بر بازبینی نسخه فیزیکی محصولات شبکه نمایش خانگی، عیناً برای سرویس های استریمینگ قابل اجرا نیست و باید دولت با تسامح قدری مسئولیت ناشران را بیشتر کرده و خود نیز با راه اندازی یک اتاق مرکزی مونیتورینگ به رصد آنلاین محصولات بارگذاری شده اقدام ورزد. بدیهی است مدیران این سامانه ها باید نسبت به پاره ای از اصول و ضوابط پخش و نمایش آگاه شوند تا ضریب خطای آن به مرور به صفر میل کند. در اینصورت نظارت پیشینی به نظارت پسیینی تغییر می کند و وقفه ای در کار سرویس های مجاز پیش نمی آید