برگی از یادداشتهای یک فروشنده-این قسمت: خانه نشین میشوم

شاید این آخرین باری باشد که به عنوان یک فعال عرصه فروش محصولات فرهنگی برایتان چیزی نوشتم! تا چند روز دیگر مغازه را تخلیه خواهم کرد و با شرایط فعلی هم توان اجاره مغازه دیگری را ندارم

شاید این آخرین باری باشد که به عنوان یک فعال عرصه فروش محصولات فرهنگی برایتان چیزی نوشتم! تا چند روز دیگر مغازه را تخلیه خواهم کرد و با شرایط فعلی هم توان اجاره مغازه دیگری را ندارم

بر اساس قانون مرجع بازبینی و صدور پروانه نمایش شورای مشخصی است که می تواند راساً با اعمال رده بندی سنی و یا بدون آن به وظایف قانونی خود عمل کند.

این روزها همزمان با برخورد صورت گرفته با سایتهای دانلود فیلم، صدای انتقاد از انتشار فیلم و سریال هایی که حقوق بعضی از آنها خریداری نشده است، بیش از گذشته به گوش می رسد.

فعالیت گسترده وب سایتهای دانلود فیلم و سریال در یک دهه اخیر پاسخ به تقاضای موثری است که از جانب علاقمندان به تماشای تازهترین محصولات سینمای غرب وجود دارد و این عطش مرتباْ رو به تزاید است،

برخلاف گذشته تقسیم کار براساس مدیدم سینمایی و غیرسینمایی نخواهد بود بلکه بررسی طرح ها و فیلمنامه ها و صدور پروانه ساخت در یک اداره کل و بازبینی و صدور پروانه نمایش فارغ از مدیوم آنها در اداره کل نظارت بر نمایش انجام خواهد شد.

در این میان آنچه جدا از اصل واقعه و کم و کیف آن، معلوم شد اغلب کسانی که مدتهاست در فضای مجازی خیمه سنگین زده اند و مرتبا در حال تولید و بازتولید انواع و اقسام خبر هستند – فارغ از آنکه به کدام ارزش خبری بیشتر بها می دهند-، کلاْ روزنامه خوانی را کنار گذاشته اند

طی ۹ سالی که از عرضه سریال های اختصاصی نمایش خانگی در ایران می گذرد، مجموعه های «آشوب»، «عالیجناب» و «ریکاوری» با تسامح مختصات مینی سریال را دارا هستند. به دلایلی عدیده ای که در راس آنها مسایل اقتصادی قرار دارد، تولید مینی سریال در اقتصاد نمایش خانگی محل چندانی از اعراب ندارد و تولید مجموعه ای زیر ۱۰ قسمت با حضور بازیگران نامی و هزینه های مترتبه، با صرفه و صلاح همراه نیست و ریسک بازگشت سرمایه آن بسیار بالاست.

صرف پولهای هنگفت در شبکه نمایش خانگی البته که جای فریاد وااسفا سر دادن هم دارد اما آیا صداوسیما صلاحیت این را دارد که این فریاد را سر بدهد؟ آیا بودجه سریالهای این رسانه هیچگاه شفاف بوده؟ آیا گزارشی منتشر شده از بودجه ویژهای که از صندوق ذخیره ارزی فقط برای ساخت سریال به این رسانه اختصاص یافت؟

قضاوت و ارزیابی برای پویش سینمایی نسل سوم قدری زود است. کارگردانانی مثل «علیرضا نداری»، «محمد یعقوبی»، «همایون غنی زاده»، «حمید امجد» و «رضا گوران» عموماً یک فیلم بیشتر در کارنامه خود ندارند و شگفت انگیز است که تنها فیلم «نادری» یعنی «بدرود بغداد» در سال 1388 به عنوان نماینده ایران برای شرکت در بخش فیلم های غیرانگلیسی زبان اسکار معرفی شد.!

منشا بخشی از آلودگی و گرم شدن زمین معلوم شد.! از شما چه پنهان یک گروه تحقیقاثی فرانسوی به این نتیجه رسیده اند که بشر دو پا با گرایش به فناوری دیجیتال و تماشای آنلاین فیلم و سریال هم روزه مقدار زیادی دی اکسید کربنن روانه فضا می سازد.

تیم تمام تلویزیونی «خوابزده» سهم و وزن سریال سازان تلویزیونی را در نمایش خانگی بیش از گذشته می کند. البته این اتفاق را باید به فال نیک گرفت و اطمینان حاصل کرد که خروجی چنین تولیداتی سبب ارتقای کیفیت سریال های آتی شبکه شود. از کنار نام سریلل سازانی مثل سیروس مقدم، منوچهرهادی، حسین سهیلی زاده، بهرنگ توفیقی و حسن فتحی به راحتی نمی توان گذشت زیرا در کارنامه حرفه ای آنها مجموعه های پرمخاطب و استاندارد کم نیست.

تهیه کنندگان سینما در گذشته ای نه چندان دور زمانی از سفارش تبلیغ به شبکه های ماهواره ای دست برداشتند که مطمين شدند، تلویزیون دست از لجاجت برداشته و به نمایش تیزرهای آنها روی خوش نشان می دهد. آیا تهیه کنندگان و سرمایه گذاران سریال های نمایش خانگی باید راهی بروند که پیش از این همتایان آنها در سینما رفتند!؟