چکیده: این یادداشت به قلم نگارنده در ویژهنامه نوروزی ماهنامه«فیلمامروز» منتشر شده است و در آن به نقاط عطف سیاستهای نظارتی اعمال شده بر روی سکوهای نمایش فیلم و سریال در سالی که گذشت، پرداخته شده و در ادامه به…
این یادداشت به قلم نگارنده در بیست و سومین شماره فصلنامه« رازان » منتشر شده است و در آن به تاثیر دوره کارشناسی نمایش دانشگاه آزاد اسلامی اراک در رونق و پویایی تئاتر در استان مرکزی پرداخته شده است. مقدمه:جشنواره…
این مقاله در بیست و دومین شماره فصلنامه رازان(پاییز ۱۴۰۱)به قلم نگارنده منتشر شده است.: مقدمه: همان نقشی را که در حال حاضر استیکرها در پیامرسانهای اجتماعی بازی میکنند و جایگزین کلمات و عبارات مختلف شدهاند و فهم جهانشمولی هم…
این یادداشت نگاهی دارد بر جهان سینمایی پناهبرخدا رضایی فیلمساز اهل شازند در استان مرکزی که چند سالی است رحل اقامت در خارج از کشور گزیده است و از نمایش آخرین فیلم سینمایی او در «گروه هنر و تجربه» پنج…
از معدود فیلمسازانی که در ربع قرن گذشته در سینمای نوجوان ایران ثابت قدم بوده و اغلب آثار سینمایی و تلویزیونی او با محوریت مسائل و اقتضائات رده سنی نوجوان بوده است، غلامرضا رمضانی(متولد 1339 اراک) است. این نوشتار با…
در این یادداشت به قلم نگارنده و به بهانه انتشار کتاب تاریخ استان مرکزی نوشته دکتر«محمد جواد مرادی نیا» نوشته شده است و در فصلنامه رازان سال سوم شماره ۹ به چاپ رسیده است. تدوین تاریخ به منظور درک عمیق…
در این نوشتار مروری خواهم داشت بر کتاب ها و منابعی که ترسیم گر روند مبارزات انقلابی در سال های منتهی به انقلاب اسلامی در استان مرکزی(اراک)هستند. این یادداشت پیش از این در روزنامه «عطریاس استان مرکزی» به چاپ رسیده…
این مقاله را به سفارش نشریه «چشمه خورشید» که در اراک منتشر میشود، نوشتهام و طی دو شماره در آن مجله به چاپ رسید. مقدمه «خانه از دیدگاه اقتصادی نوعی «کالا»، از دیدگاه هنری «نماد»، از دیدگاه جامعه شناسانه…
به خاطر تحریمهای اقتصادی اگر هم کسی تصمیم به نشر انحصاری فیلمی بکند، نمیتواند این کار را بکند چون امکان جابجایی پول به دلیل تحریمها و قفل شدن معاملات بانکی وجود ندارد. در این شرایط پرسش درباره اینکه چرا این آثار خریداری نمیشوند بدون مبنا است چراکه اصلا معامله با ناشران ایرانی دشوار است و ضمنا بستر این کار فراهم نیست.
جذابترین محصول پلتفرمها فیلم و سریالهای جدید به ویژه آثار ایرانی بوده است و مزیت نسبی هر پلتفرم متناسب با میزان سرمایهگذاری برای تأمین چنین محتواهایی نمودار و ارزیابی میشود.
دادن انحصار به صداوسيما نتيجهاي جز تشديد وضع فعلي ندارد كه موجب افزايش بياعتمادي و سوق دادن مردم به سمت رسانههاي خارجي ميشود.
آنچه هرگز برای پاسخدادن به آن تلاشی نشده، این است که سیاست و تدبیر پشت تولید این میزان سریال در هر دو حوزه تلویزیون و ارشاد چیست؟
