تغییر آرایش موسسه هنروتجربه برای راه‌اندازی سکوی فیلم تا چه حدی جدی است؟
اخیرا اساسنامه موسسه هنر و تجربه سینمای ایران که رسماً از شهریور سال ۱۳۹۵ به ثبت رسیده است، دچار تغییراتی شد. در خبرهای منتشر شده ترکیب جدید هیات مدیره موسسه بیش از سایر تغییرات مهمی که در اساسنامه موسسه هنر و تجربه اعمال شده است، مورد توجه قرار گرفت.در آگهی ثبت تغییرات موسسه به مواردی اشاره شده است که تصور پیشینی ما در باره موسسه را دستخوش دگرگونی می‌سازد. به عنوان مثال موسسه می‌تواند در برگزاری جشنواره‌های سینمایی نقش‌آفرینی کند و با عقد قراردادهای مورد نیاز برخی از امور اجرایی و مالی جشنواره فجر ملی و فجر جهانی را پشتیبانی کند. موسسه می‌تواند بدون نیاز به سایر موسسات اقماری سازمان سینمایی، راسا اقدام به تملک و تجهیز سالن‌های نمایش فیلم در داخل کند و در خارج از کشور سالن اجاره کند.نکته قابل تامل آن است که در بند ۲ جزء ب نسخه جدید اساسنامه موسسه آمده است:«راه اندازی آرشیو، سایت تخصصی خبری و تحلیلی و سکوهای(پلتفرم) نمایش فیلم و حضور جدی در شبکه های اجتماعی و فضای مجازی»افزودن این بند به اساسنامه از دو حال خارج نیست یا آنکه در اساسنامه‌های موسسات مشابه چنین بندی را به عنوان پیش‌بینی و یک ظرفیت قید می‌کنند و یا آنکه سازمان سینمایی بجد به دنبال راه‌اندازی سکوی نمایش فیلم به عاملیت موسسه هنروتجربه فیلم ایرانیان است.اگر فرض دوم درست باشد، موسسه‌ای که سرمایه و اعتبار خود را از سازمان سینمایی دریافت می‌کند، به دنبال آن است که به موازات پلتفرم‌های خصوصی مبادرت به سرمایه‌گذاری جدید کند. در دهه هشتاد موسسه رسانه‌های تصویری همزمان با موسسات ویدیو رسانه اقدام به تامین، تکثیر و توزیع فیلم بر روی لوح فشرده می‌کرد اما موسسه در پایان همان دهه فعالیت‌های خود را به نفع موسسات خصوصی به مرور کاهش داد. در نهایت موسسه رسانه‌های تصویری بی‌آنکه به سمت راه‌اندازی سکوی مستقل فیلم و سریال برود و مجددا از در رقابت با پلتفرم‌های موجود وارد شود، در بنیاد سینمایی فارابی ادغام شد و برند آن برای همیشه به بایگانی تاریخ پیوست.
شواهد زیادی وجود دارد که سازمان سینمایی قصد تاسیس پلتفرم جدیدی ندارد. بنیاد فارابی و خانه خلاق وابسته به آن منع قانونی برای پیوستن به خانواده پلتفرم‌های اینترنتی نداشتند و ضرورتی هم برای انجام آن احساس نمی‌کردند. در شرایطی که حقوق نمایش خانگی اغلب فیلم‌های ایرانی توسط سکوهای موجود خریداری می‌شوند، حضور دولت در این عرصه ضرورتی ندارد و ای بسا سبب ایجاد رانت و فساد و بالارفتن توقع صاحبان فیلم برای خرید حقوق ویدیویی آثارشان با قیمت مناسب باشد.ادامه فعالیت موسسه هنروتجربه روشن خواهد کرد که بحث پلتفرم داری تا چه حد جدی است. دولت اگر قصد حمایت از فیلم‌های هنروتجربه در زمان پخش را دارد، می‌تواند کف قیمتی را به عنوان تضمین فروش برای هر عنوان فیلم درنظر بگیرد و در اختیار پلتفرم‌های متقاضی قرار دهد.
