پیام سید مجید پوراحمدی مدیرعامل پیشین صندوق اعتباری هنر را دریافت کردم.حضور ایشان در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تقریبا همزمان با بازنشستگی داوطلبانه من بود. به این خاطر هیچگاه موفق به گفتگو و یا دیدار حضوری با ایشان نشدم. سال گذشته که چند ماهی در یک تشکل صنفی مسئولیت داشتم، یکبار به صندوق مراجعه کردم و فقط با یکی از معاونان ایشان جلسه‌ای را برگزار کردم.در پنج سال گذشته ذکر خیر ایشان را زیاد شنیدم و از همراهی همدلانه او با هنرمندان گرفتار و بیمار بی‌خبر نیستم.عزت و غرور اهالی فرهنگ و هنر و همچنین خادمان قرآن مانع از آن می‌شد که اینگونه کمک‌های بی‌منت سوژه اخبار و گزارش‌های رسانه‌ای شود.«غلام همت آن نازنینم که کار خیر بی‌روی و ریا کرد»پوراحمدی مثل خیلی از ما مدیران سابق و حاضر قطعا کاستی‌ها و اشتباهاتی در پاره‌ای از تصمیمات و اقدامات داشته است اما او اوج پختگی و تدبیر را در سالهای پایانی خدمت خود آشکار ساخت. مدیریت صندوق اعتباری هنر هیچ شباهتی با اداره یک بانک و یا موسسه مالی و اعتباری ندارد. به تعبیر خود او« آنچه از این دوره فراموش نشدنی با خود خواهم برد، تنها تجربه مدیریت یک مجموعه نیست؛ بلکه خاطره همراهی با جامعه‌ای فرهیخته، درس‌هایی از صبوری و پایداری و یادآوری این حقیقت است که خدمت به فرهنگ و هنر، پیش از آنکه مسئولیت در یک جایگاه باشد، تعهدی انسانی، قلبی و ماندگار است.»
در دو روز گذشته که خبر تغییرات مدیریتی در صندوق اعتباری هنر در فضای رسانه چرخید و دهان به دهان گشت، خیلی‌ها متاسف شدند و جمعی درصدد تهیه طومار حمایت از وی برآمدند.این اتفاق در عرصه‌های فرهنگی و هنری به ندرت رخ می‌دهد. رضایت هنرمندان، جامعه قرآنی و ارباب حاجت از خدمات پوراحمدی گویای آن است که خوشبختانه او با سرفرازی مسئولیت را به فرد بعد از خود می‌سپارد. تردیدی وجود ندارد که او همکارانش برنامه‌های بیشتری برای رفاه حال اعضای حدودا صدهزار نفری صندوق داشتند اما عدم همراهی سایر دستگاه‌ها از جمله سازمان تامین اجتماعی و کمبود اعتبارات دولت در دو سال اخیر مانع از آن شد که ایده‌های او عینیت یابند و دامنه خدمات صندوق را گسترش دهد
به عنوان عضو کوچکی از صندوق از تلاش خالصانه سید مجید پوراحمدی تشکر می‌کنم و از مدیرعامل جدید صندوق انتظار دارم، تجربه گرانسنگ و ارزنده مدیرعامل پیشین صندوق را پشتوانه‌ای برای خدمت و تدابیر تازه خود قرار دهد.
