یکی از مداحان تریبون دار، به دکتر ظریف ۴۸ ساعت فرصت داده است تا حرفش را پس بگیرد و گرنه به اتفاق رفقایش به در خانه او خواهد رفت و …شگفتا دین و قرآنی که مخاطب و پیرو خود را به جدال احسن- بخوانید گفتگو و مناظره- دعوت میکند، مداح معروف رگ گردن کلفت کرده و به تهدید کسی پرداخته است که هیچ سمت اجرایی در کشور ندارد و به عنوان عضو هیات علمی اظهار نظری در خصوص ادامه جنگ مطرح کرده است.گیرم که حرف او ناصواب و خلاف واقع است، آیا سزای او تهدید و… است.در هنگامه جنگ نابرابری که مردم شرافتمندانه پای کار میهنشان ایستادهاند و اقشار منتقد دیگری سکوت کرده و در خانه نشستهاند تا رخنهای در صفوف متحد ملت در برابر مهاجمان و اراذل آمریکایی و اسرائیلی ایجاد نشود، اینگونه فضاسازیها اثر تخریبی به مراتب بیشتری نسبت به حرفهای ظریف و امثال او دارد.مداحی که بر کرسی تدریس در دانشگاه نشسته است، حتما باید با «قول لیّن» و منطق قوی درصدد نقد اظهارات «ظریف»برآید و به جای آنکه «درشت» بار او کند، از در گفتگو وارد شود.کشور مراجع امنیتی و قوه قضاییه مستقل دارد که اگر تشخیص دادند، حرفی ناصواب است، برخورد مقتضی را با گوینده انجام دهند و حساسیتهای دوره خطیر جنگ را به او یادآور شوند.دولت ایران چه در پذیرش قطعنامه ۵۹۸ و چه در دو دور مذاکرات ناموفق در دو جنگ تحمیلی اخیر، نشان داده است که تابع تصمیمات جناحها و اشخاص تندرو اعم از مذهبی و غیرمذهبی نیست.آنچه برای او اهمیت دارد، واقعبینی، حکمت و حفظ منافع کشور است.خوشبختانه امروزه به مدد فضای سیاسی موجود، اشخاصی هم که بر آمادگی برای مذاکره در زمان مناسب تاکید دارند، تنبیه متجاوز و پاسخ قاطع به تعرضات او را از یاد نمیبرند. غرض آنکه میدان و دیپلماسی به عنوان دو بال حرکت میکنند. تجربه و عقلانیت حکم میکند که هر دو متناسب با شرایط وزن داشته و نقش خود را بدرستی ایفا کنند.اجازه بدهید که یک مثال بزنم نرمش و انعطاف ایران برای عبور بعضی از کشتیهای متعلق به دولت های اروپایی و آسیایی از جمله فرانسه، نشانگر آن است که تصمیم گیران کشور خردورزانه عمل میکنند و هر جا احساس کنند، دولتی شریک متجاوزین نیست، با او از در مدارا وارد میشوند. در ادامه هم هرگاه دولت احساس کند بلکه یقین حاصل کند که از دولت مکار آمریکا رکب نمیخورد و میتوان با تضمین صلح پایدار، باب مذاکره را گشود، از این امر فروگذار نخواهد کرد.ایران قصد کشورگشایی ندارد اما اجازه همنمیدهد، ارمانگرایانصهیونیست برای تحقق اتوپیای از نیل تا فرات درصدد اجرای نقشههای موذیانه و استعماری باشند.البته با این وجود حتما در چهار دهه گذشته دولتها و مراجع تصمیمگیر از خطا و لغزش مبرا نبودهاند و همه امیدواریم درسها و عبرتهای گذشته همواره مدنظر قرار گیرد تا کسی جرات حمله به ایران را پیدا نکند. در اینصورت امر مهم اصلاحات داخلی برای پویایی و کارآمدتر کردن نظام حکمرانی نیز به تعویق نخواهد افتاد.
تندروی آفت انسجامملی
