ابراهیم داروغهزاده: از روزي كه در سال ١٣٨٥ براي اولين بار نسخه دي وي دي فيلم سينمايي ميم مثل مادر با تيراژ صد و پنجاه هزار نسخه و با قيمت ١٠٠٠ تؤمان توسط موسسه رسانه هاي تصويري به شكل گسترده توزيع شد و در حقيقت بازار شبكه نمايش خانگي به شكل جديد شكل گرفت؛ تا الان كه گردش مالي شبكه نمايش خانگي چندين برابر گردش مالي سينما شده، كمتر از يك دهه ميگذرد.
تا قبل از آن دي وي دي به شكل اجاره در اختيار مخاطيان قرار ميگرفت و تيراژ تكثير فيلمها حدود ٥ هزار نسخه بود. جاي بسي خوشبختي است كه هم اكنون بخش خصوصي شبكه نمايش خانگي به حدي توانمند و فعال شده است كه بسياري از سينماگران برجسته كشور ترجيح ميدهند حتي براي اين شبكه سريال بسازند و مستقيم با مردم داد و ستد مالي داشته باشند. تعداد بسيار زيادي فيلم ويدئويي براي اين بازار ساخته ميشود با يك رابطه مالي ميان فيلمساز و مخاطب و حاميان مالي بدون حمايت دولت.
حداكثر كمكي كه از دولت ميخواهند امنيت سرمايه گذاري است، آن هم با مبارزه با كپي غير قانوني فيلمها.
اين جادوي حضور مردم است. آن جا كه دولت با دستكاري، قواعد بازي را بر هم نميزند و من بسيار افتخار ميكنم به اين كه روزي جزئي كوچك از اين بنيان گذاري مبارك و ميمون بودم.
به نقل از کافه سینما
