هنر نماینده پارلمانی صداوسیما این است که در زمان بررسی لایحه بودجه تقدیمی از سوی دولت برای سازمان متبوعش چانهزنی کند و ارقام را آنطور که دلخواه روسای سازمان است، به تصویب نمایندگان برساند.
کار دیگر این جناب معاون آن است که اگر طرح و لایحهای مستقیم و غیرمستقیم با وظایف و ماموریتهای صداوسیما ارتباط دارد، حواسش را جمع کند و منافع سازمان را پاسبانی کند.
اخیرا آقای معاون دست به کار دیگری هم زده است که انسان از فرط تعجب انگشت به دهان میماند. مدتی است شمارش معکوس برای پایان دوره پنج ساله ریاست سازمان آغاز شده و احتمال اینکه آفتاب عمر خدمتی مدیران کنونی کلهم غروب کند، زیاد است. معاون پارلمانی رسانه در روزهای گذشته شال و کلاه کرد و به نمایندگان مجلس رو زد و درخواست کرد که پای یک بیانیه را در دفاع و حمایت از عملکرد مدیران صداوسیما امضا کنند. در نهایت حدود ۸۰ امضا جمعآوری شد که به اندازه یک سوم نمایندگان مجلس هم نشد. نمایندگان مجلس نقشی در عزل و نصب رئیس سازمان ندارند اما این بیانیه اگر اقلا به امضای نیمی از نمایندگان میرسید، ارزش سیاسی داشت و میتوانست حاکی از تایید عملکرد سازمان صداوسیما در پنج سال گذشته باشد. از شما چه پنهان در هفتههایی که موج انتقادات علیه رسانه فراگیر صداوسیما از سوی کارشناسان رسانه، شخصیتهای سیاسی و فرهنگی بالا گرفته است، بیانیه نمایندگان میتوانست آرامش را به تپههای جامجم بازگرداند و آنها را کمی به ماندن در پشت میزهایشان دلخوش کند.
معاون پارلمانی زور خودش را زد. ناکامی او در رسیدن به هدفش چیزی از ارزش کارش کم نمیکند.!
آقای معاون دست خالی برگشت
