مستندي كه اولين بار در شبكه نمايش خانگي رونمايي شد

مي خواهيم درباره يك مستند خوب حرف بزنيم. يك مستند خوب و ديدني كه هم موضوع و مضمون قابلي دارد و هم ساختار و ويژگي هاي بصري جذابي!
مستند «مهار نشده» به عنوان يك فيلم سياسي- اجتماعي و با رويكرد روايتي خاصي كه برگزيده و تلاش نموده مسئله اصلي را بيرون از متن و فراتر از نگاه رسمي ببيند، موفق مي شود تا مضمون خود را به شكلي نسبتا روان و نرم در امتداد لايه هاي روايتي و تصويري فيلم به شيوه اي درخور بيان نمايد.
فيلم يك مضمون ظاهري دارد و آن بحث انرژي هسته اي در ايران و تبعات آن براي اين كشور و انعكاس و بازتابش در ايران و جهان است.
اما با پيشرفت فيلم، توجه مخاطب به يك موضوع جدي تر و اساسي تر جلب مي شود: نقش ايران در منطقه خاورميانه و حضور جدي اش در معادلات آينده جهان.
فيلم به خوبي تلاش مي كند تا از مولفه هاي مضموني و به ويژه از موضوع اصلي اش در جهت بازتاب اين مفهوم كمك بگيرد و در اين مسير از عناصر تصويري به شيوه اي درست و اصولي بهره مي برد.
اما شايد بتوان گفت يكي از بهترين ايده هاي فيلم تلفيق و همپوشاني عناصر و وقايع تاريخي با موضوع اصلي فيلم است و خاصه نگاه فراسرزميني و جهاني حاكم بر روايت فيلم به ويژه توجهي كه به عنصر اسلام و آزادي خواهي و انقلاب فرهنگي و ديني ملت ايران و نيز دنباله هاي اين وضعيت در جنگ تحميلي دارد.
فيلم به طور نسبي و با توجه به پروداكشن و متريال سخت افزاري اش موفق مي شود تا اين روايت متني را با جلوه هاي بصري متناسبي در هم آميزد و مجموعه تصويري خوب و خوش ريتمي را براي مخاطبش به ارمغان آورد.
به لحاظ ساختاري هم فيلم از توازن و گويايي خوبي برخوردار است و در حد خودش مي تواند مخاطب را با خود همراه كند.
اما چند ايراد جدي هم بر فيلم وارد است:
به نظر مي رسد فيلم مخاطب هدف خود را درست و دقيق انتخاب نكرده و در حوزه شناخت بيننده و هدفگذاري براي تاثير عميق و حساب شده بر او، به نتيجه مشخصي نرسيده است و به عبارت ديگر دقيقا معلوم نيست كه مخاطب جهاني را در نظر داشته يا مخاطب داخلي را.
چرا كه هر يك از اين انتخاب ها، مولفه ها و شاخصه هاي خودش را مي طلبد و تفاوت هاي جدي با يكديگر دارد. چه در نوع روايت و چه در اطلاعات دهي و چه در پرداخت مضمون و… .
نكته ديگر، تعجيلي است كه ظاهرا بر ساخت فيلم از جهات مختلف حاكم بوده و خود را در تدوين و متريال كار نشان مي دهد.
ضمن آنكه بخش تحقيق و متن هم از اشكالاتي رنج مي برد كه شايد مهم ترين آنها عدم پوشش اطلاعاتي و روايي همه زاويه هاي موجود در مسئله و مباحثي باشد كه به نحوي در محور اصلي فيلم مدخليت دارند.
ضمن آنكه ساخت و ساختار بصري فيلم هم جاي كار دارد و هنوز تا رسيدن به يك اثر مستند درجه يك راه زيادي دارد كه بايد با دقت و ممارست و به شكل حرفه اي و اصولي طي شود. چه در بعد نرم افزاري و ايده و فكر و سوژه و متن و چه در ساحت سخت افزار و پرداخت تصويري و هنرمندانه مباحث.
بد نيست دوستان فيلمساز جوان ما دو فيلم بسيار ديدني و مهم مستند سال هاي اخير سينماي جهان يعني «فارنهايت11/9 » و نيز «بولينگ براي كلمباين» ساخته مايكل مور را ببينند يا دوباره ببينند تا برايشان يادآوري شود كه ساخت اثر مستند چه قابليت ها و ويژگي هاي منحصر بفردي دارد. محمد قمي – كيهان 27 اسفند- كد خبر 343