همكار سابقم در مجموعه معاونت سينمايي كه در ساليان اخير در قامت يك منتقد و معترض تمام عيار سياست هاي سازمان سينمايي ظاهر شده است، در نوشته اي تعريضي به يكي از يادداشت هاي "روزانه هاي سينمايي" زده و گفته است چرا در آن روزهايي كه شوراي فرهنگ عمومي استانها، حق بازبيني براي بعضي از فيلم ها را براي خود قائل شده بودند، دم فرو بسته ام و حضرتشان را از موضع شخصي ام مطلع نكرده ام. به زعم ايشان اينك كه نسخه ويديويي فيلم رسوايي در همه استانها توزيع شده است و تدبير گذشته شوراي فرهنگ عمومي در بعضي از استانها براي جلوگيري از اكران عمومي رسوايي، عملاً لوث و بي معني شده است، بيان اين واقعيت از زبان بنده چيزي تو مايه هاي مثلاً فرصت طلبي و … است.!
ايشان اگر فرصت مي کرد و صدها يادداشت منتشر شده را در سالهاي گذشته مي خواند، می تواست نقطه نظرات كارشناسی ايراد شده در باره تصميمات و سياست هاي دستگاه هاي مختلف فرهنگي را ملاحظه کند و استناد به يكي از اين نوع يادداشت ها را كه در روزهاي اخير از آن مطلع شده اند، ملاك قضاوت قرار ندهد. نگارنده به عنوان کارشناس نمایش خانگی چه آن موقع که در مسند مدیریت آن بود و چه آن هنگام که حاصل تجارب به دست آمده را با حذف اداره کل نمایش خانگی در چارت سازمان سینمایی، بر باده دید، آنچه را که لازم دید بیان و از هر تریبونی که در دست داشت، آنها را اعلام کرد.
البته بر خلاف موجي كه در هفته هاي اخير براي تخطئه و تخريب رييس سازمان سينمايي و برائت جستن از وي به راه افتاده است و البته در موسم تغيير دولت ها همواره قابل مشاهده بوده است، نگارنده به دليل جايگاه و شان كارشناسي خود نيازي به همراهي با اين امواج- در مواردي غير صادقانه- ندارد و ضمن تایید اقدامات قابل دفاع مديريت سينما در سالهاي اخير، به اندازه بضاعت خويش و البته با رعايت ملاحظات اداري، هشدارها و تحذيرهاي خود را ترجيحاً بصورت غير علني به مراجع مورد نظر اعلام نموده است.
ايشان اگر خاطر شريف شان مانده باشد روزي كه كركره اين وبلاگ و سپس وب سايت را به حول و قوه الهي بالا كشيدم، نوشتم:
"شرح وبیان موجز پاره ای از تجربیات کارشناسی و مدیریتی ام در بیست و دومین سال حضور و فعالیت در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ، شاید واجد نکات در خوری برای خوانندگان باشد و آنان را با ابعاد و جزئیات بعضی از دغدغه ها و اشتغالات روزانه یکی از مدیران سینمایی کشور در سالهای خدمتش آشنا سازد ."
بنابراين تلاش بر آن بوده است كه حتي المقدور پاره اي از جنبه ها و موضوعات قابل طرح در فضاي عمومي را دستمايه نوشتن و تعامل با خوانندگان محترم قرار دهم. بديهي است معاونان وزير در امور سينمايي و مجموع مديرانشان كه از گذشته تا حال در مصدر كار اجرايي قرار گرفته اند، نقاط قوت و ضعفي داشته اند كه فارغ از حب و بغض ها و در جاي خود بايد مورد برسي و تبيين قرار گيرند. از روحيه و منش نگارنده بدور است كه فقط استعدادم را در بزرگنمايي نقاط ضعف مديران سينمايي پرورش دهم و به دور از انصاف و مروت چشم بر نيمه پر ليوان ببندم.
