سكوت سنگين ادامه دارد

با پخش و توزيع 12 قسمت از مجموعه "قلب يخي" هنوز يخ بحث و بررسي در باره ريخت و محتواي اين مجموعه آب نشده است و كمتر مطلب جدي و قابل تاملي در باره اين پروژه نسبتاً سنگين منتشر شده است. اگر تصور بر اين است كه منتقدان در انتظار به پايان رسيدن مجموعه هستند تا پس از آن شمشير از نيام بركشند و كاري كنند كارستان، چندان منطقي به نظر نمي رسد، زيرا اين قاعده براي سريال هاي تلويزيوني در حال پخش و مجموعه قهوه تلخ مصداق نداشت و انبوه مطلب در باره آنها به رشته تحرير در آمده و بازگو شده است.

اين ادعا در باره مجموعه هاي خارجي قابل دانلود نيز صحت دارد. به عنوان مثال هنوز پخش قسمت دوم سريال"داون تاون ابي" به روي آنتن نرفته است، منتقدان داخلي به شروع درخشان و غافلگير كننده سريال اشاره كرده اند و در همين يكي دو روز گذشته در باب آن سخن ها گفته و نوشته اند.!

سكوت در باره فصل سوم "قلب يخي" احتمالاً‌ معنايي جز اين ندارد كه سريال در شبكه نمايش خانگي هنوز تشخص و منزلتي را كه بايد به خود بگيرد نيافته و در كانون توجه منتقدان قرار نگرفته است. گله از ناتمام ماندن مجموعه "قهوه تلخ" اينجا خيلي عامل تعيين كننده اي نيست، چون سريال "ساخت ايران" گوش شيطان كر با هر كيفيتي به نقطه پاياني رسيد و "قلب يخي " هم با سرمايه گذاري مضاعفي مي خواهد- به گفته تهيه كننده اش- تبديل به يك برند نمايشي در بين مجموعه هاي نمايش خانگي در ايران گردد.

بي مناسبت نيست كه در اينجا بارديگر كمبود يك تيم هوشمند مديريت روابط عمومي را در كنار اين پروژه هاي بزرگ يادآور شوم و خلاء آن را در مجموعه هاي نمايش خانگي آسيب رسان بدانم.

روابط عمومي سريال مي توانست با مدد از نويسندگان و منتقداني – ولو با سفارش- بخواهد آغاز كننده بحث هايي در رسانه ها بشوند و زمينه اظهار نظر سايرين را فراهم كنند. اين نهاد مي توانست زمينه مشاركت فكري مخاطبان را هم مهيا كند و از آنها بخواهد علاوه بر ارسال و انتشار نقطه نظراتشان، ادامه روند قصه و پايان آن را حدس بزنند وبا اتمام پخش پروژه همين مخاطبان مشاركت جو، به نوعي مورد تشويق قرار گيرند.