روزنامه كيهان در شماره امروز خود – دوشنبه 10 مهرماه- به قلم "عليرضا پورصباغ" به انتقاد از شبكه "نمايش سيما" پرداخته و در يك نگرش اجمالي و با ذكر چند مصداق روشن كارنامه شبكه مزبور را موفق ارزيابي نمي كند. نويسنده يادداشت كيهان در مقدمه يادداشت ابتدا به "نمايش خانگي" و به پايمال شدن حقوق فيلم هاي آن توسط شبكه هاي فارسي زبان ماهواره اي اشاره مي كند و مي نويسد:
مدتي است كه هويت شبكه هاي ماهواره اي دچار تغييرات فراواني شده است و ديگر از آن شبكه هاي لس آنجلسي مجري محور خبري نيست. اغلب شبكه هاي فارسي زبان در اقدامي كاملا غيرقانوني و هماهنگ، بدون در نظر گرفتن قوانين بين المللي كپي رايت، پخش محصولات سينمايي را در دستور كار خود قرار داده اند. بسياري از اين شبكه ها اقدام به سرقت محصولات شبكه نمايش خانگي نموده و به صورت پي در پي فيلم هايي كه با ضوابط اين شبكه عرضه مي شود را پخش مي كنند، بدون آنكه هزينه اي بابت كپي رايت فيلم بپردازند.
كمپاني ها نمايش آر.پناهي (پرشين فيلم)، عزيززاده (MITV) و مورتون مظاهري (شبكه ديدار) نزديك به 10 سال است كه فعال هستند و با كمترين هزينه بدون رعايت اصول و قوانين عرفي، آثار سينمايي داخلي و خارجي را پخش مي كنند. اين سه، سارقان بزرگ دوبله هاي شبكه نمايش خانگي هستند و وزارت ارشاد در اين باره سال هاست كه دست روي دست گذاشته است و در مقابل اين سرقت آشكار هيچ واكنشي از خود نشان نمي دهد. در شرايطي كه شبكه هاي ماهواره اي حكم نيروي مهاجم را دارند و از طرفي ديگر شبكه نمايش خانگي با بحران ركود مواجه شده و به صورت كاملا رسمي از 17 موسسه فعال در اين عرصه تنها سه موسسه خصوصي فعال هستند، تنها راهكار موثر براي برآورده شدن نياز مخاطب از طريق رسانه ملي فعاليت شبكه اي با عنوان نمايش، برشمرده مي شد.
نويسنده در ادامه به پخش فيلم هاي سينمايي مشكل دار در شبكه نمايش سيما مي پردازد و از آنها به گل زدن به خود تعبير مي كند و تصريح مي كند نقد محلل" و يا استفاده از نريشن نمي تواند به سالم سازي پيام هاي شرك آميز فيلم هاي مسئله دار كمكي بكند.
وي با يادآوري كيفيت خوب دوبله بعضي از عناوين روز سينماي جهان در شبكه "نمايش خانگي"، باز پخش همان فيلم ها را از "شبكه نمايش سيما" با اشكالات جدي فراوان در زمينه صدا دانسته و مي نويسد:
بحث ديگر درباره شبكه نمايش بحث كيفي اين شبكه است. به عنوان نمونه روز پنجشنبه 18 خرداد قسمت دوم ترميناتور از شبكه نمايش پخش شد. دوبله اين فيلم توسط يكي از مؤسسات شبكه نمايش خانگي صورت پذيرفته بود. فرآيند باندسازي و دوبله همين فيلم حدود پنج روز طول كشيده بود (در شرايطي كه دوبله هاي سيما
يكروزه است). شبكه نمايش قسمت دوم ترميناتور را با همان دوبله اي كه محصول شبكه نمايش خانگي است پخش نمود. متاسفانه صداي دوبله اي كه با حساسيت خاصي در شبكه نمايش خانگي دوبله شده براي مخاطب قابل تميز و تشخيص نبود و از شبكه اي كه ادعاي ديجيتال و حرفه اي بودن را دارد باندهاي دوبله اين شبكه استاندارهاي فني آن را نقض مي كرد. اين موضوع نشان مي دهد فعالين اين شبكه با فرآيند تبديل فرمت هاي صدا و تصوير به هيچ وجه آشنا نيستند. اين نخستين باري نبود كه اين اتفاق در اين شبكه افتاد و از زمان افتتاح، فيلم هاي متعددي با كيفيت و باندهاي غير استاندارد پخش شده اند. مثلا در روز 19 خرداد فيلم فرار به سوي پيروزي (Victory) با باندها و دوبله بسيار ضعيفي از اين شبكه پخش شد و صداي شخصيت ها تلورانس خوبي نداشت. صدا و سيما سال 74 كه اين فيلم را از شبكه سراسري پخش كرد، صداي فيلم را با عدم وجود فرمت ديجيتال، در قالب آنالوگ با كيفيت بهتري عرضه نمود. در اين رقابت رسانه اي قطعا كيفيت مسئله اولي خواهد بود. كافي است دوبله هاي شبكه هاي ماهواره اي فارسي زبان را مديران سيما مرور كنند تا متوجه عمق فاجعه در شبكه نمايش شوند. در اين شبكه ها عمدتا دوبله هاي ثقيل و سخيفي به روي سريال هاي نازل آمريكاي جنوبي، تركيه اي و كره اي انجام مي شود، اما باندسازي و كيفيت صداها فوق العاده است. با اين حال در كشور ما علاوه بر مترجمان و دوبلورهاي خوب، صداي فيلم هايي كه از شبكه نمايش پخش مي شود استاندارهاي يك شبكه ديجيتال را ندارد.
