بخشی از همان مردمی که در جنگ ۱۲ روزه انسجام و اتحاد مثالزدنی خود را به نمایش گذاشتند و با حمایت از نیروهای مدافع وطن، دندان طمع دشمن را به این آب و خاک کشیدند، طی چند روز در دیماه خسته و به تنگ آمده از نابرابریها و تنگناهای معیشتی به کف خیابان آمدند تا پژواک اعتراض آنها مسئولان امر را به چاره اندیشی اساسی و تصمیمگیری راهبردی ترغیب کند.
متاسفانه بار دیگر تاریخ تکرار شد و اعتراضاتی که در زبان مسئولان به رسمیت شناخته شده بود، با نفوذ و دخالت عناصر سرسپرده و نیز فوران خشم ناراضیان به آشوب و خشونت بدل شد و سبب کشته شدن هزاران هموطن و وارد آمدن خسارات سنگینی به منابع عمومی و اموال شخصی مردم شد. اینک که تا حدی آرامش به جامعه برگشته است و از روزها و شبهای پرالتهاب فاصله گرفتهایم، مباد که اعتراض به حق و قابل رسیدگی مردم در محکومیت همگانی رفتارهای تخریبی عناصر داخلی و شیطنتهای پنهان و آشکار بدخواهان خارجی این مُلک اهورایی گم شود. اگر تشخیص صف و مرزبندی دو گروه معترض و اغتشاشگران در کف خیابان از یکدیگر دشوار شده است، جز این نیست که در همه سالهای سپری شده، زمینه و بستر مناسب برای ظهور و ابراز اعتراضات مردمی و حزبی فراهم نشد و رشد و توسعه سیاسی و رواج گفتمان انتقادی محقق نگردید. به رغم وعدههای داده شده فضا و مکانی برای اعتراضات رسمی در شهرها پیشبینی نشد و همه چیز به فراموشی سپرده شد.
در چند دهه گذشته رسانه فراگیر کشور میتوانست با ترویج چندصدایی، ماهیتی ملی به خود گیرد و مرجع رسمی و مطمئن برای مراجعه انبوه مخاطبان باشد. شوربختانه چنین رویکردی هیچگاه جدی گرفته نشد و در سالهای اخیر صداوسیما رسماً و عملا حوزه مخاطبان خود را کوچک و کوچکتر کرد تا همانند بخشهایی از حاکمیت نخواهد همه مردم را با سلائق و نگرشهای متفاوت به رسمیت بشناسد. پیشگیری از حوادث تاسفبار اخیر جز از طریق جامعهپذیری جوانان و نوجوانان از طریق آموزشهای مدرسهای، توسعه سیاسی، کنار آمدن با برگزاری میتینگها و اجتماعات حزبی، آزادی مطبوعات و رسانهها برای سروشکل دادن به اعتراضات و آموزش ادب و آداب اعتراض امکانپذیر نیست.
ضمن همدلی با معترضان و درک مطالبات معطل مانده آنان و همدردی با خانوادههای همه جانباختگان، انتظار میرود شرایط برای رسمیت بخشیدن به اعتراضات در چارچوب مشارکت و مسئولیت پذیری احزاب سیاسی، تشکلها و جوامع بزرگ صنفی و مدیریت مدنی اعتراضات و به حاشیه راندن آنارشیسم مساعد شود.
امید است در پاسخ به مطالبه آحاد مردم، نظام حکمرانی کشور با اتخاذ سیاست و تصمیمگیریهای کلیدی، رونق را به بازار و کسبوکارها برگرداند و درصدد جبران بخشی از هزینههای ناشی از زمینگیر شدن کسبوکارها از جمله زنجیره هنر٫صنعت تصویر در فضای مجازی برآید. شوربختانه از فرصت استثنایی انسجام ملی پس از جنگ ۱۲ روزه برای تجدیدنظر در پارهای از راهبردها و سیاستها استفاده نشد امید که این بار با هوشمندی و ابتکار مردان عرصه سیاست و اقتصاد، گامهای موثری برای کاهش تحریمها و عادیسازی روابط با کشورهای جهان برداشته شود تا رفاه و پیشرفت عزتمندانه در طبیعیترین شکل ممکن پدیدآید.
چرا چنین شد؟
