سعید رجبی فروتن

چیزی که در فیلم «لاتاری» تو ذوق می زند، عمل بی پروای نیروهای با تجربه امنیتی است که از دو شهروند عادی رکب می خورند و به جز یک ایرانی فاسق، یک عرب هم در سناریوی انتقام به قتل می رسند. در حالیکه نیروی امنیتی با بازی حمید فرخ نژاد» می توانست با تدبیر بهتری درصدد تنبیه و دستگیری ایرانی متخلف برآید و قبل از رویارویی با او درصدد کشتن او برنیاید. از سوی دیگر اگر همین نیروها در خارج از کشور با دست باز مانور می دهند چرا غافل از موسی با بازی «هادی حجازی فر» هستند.؟

در «هزارپا» قصه ای نیم بند موجب شده است تا بیننده در زمان دو ساعته فیلم، مترصد غافلگیری های «عطاران» در بستر داستانی سر و شکل دار شود و حوصله اش به اندازه «مصادره»سرنرود. «عطاران» همانطور که در «من سالوادور نیستم» کمک زیادی به خلاء قصه کرد در «مصادره» هم اگر او مقابل دوربین ظاهر نشده بود، بعید بود تاس «مهران احمدی» اینطور جفت شش بنشیند.

این روزها به بهانه ایجاد مرکز جدیدی در صدا و سیما تحت عنوان سازمان تنظیم مقررات صوت و تصویر فراگیر، پرونده ای برای 5 متقاضی جدید تشکیل شده است و به آنان فرصت داده شده است تا در کنار 9 مرکزی که از سازمان امور سینمایی پروانه تاسیس مرکز عرضه برخط ویدیویی به گونه درخواستی را دریافت کرده اند، به فعالیت مشغول شوند تا ضمن رقابت با یکدیگر درصدد جذب مخاطب برآیند تا در این فاصله مراجع قانون گذار تکلیف چالش حقوقی بین دولت و صدا و سیما را برطرف کنند.

پیش از این خبرها حکایت از جهش 35 درصدی قیمت ها بود، اما حالا صعود 65 درصدی قیمت دی وی دی خط بطلانی بر پیش بینی های قبلی است و شوک سنگینی را به بازار وارد می کند.

فیلم هایی که سری سازی شده اند و در نبود آثار جدی فیلمسازان بزرگ، شلنگ تخته می اندازند و سینما را به کارکرد حداقلی آن یعنی تفریح و سرگرمی محض تنزل داده اند. باور نگارنده این است که شنیده شدن چند دیالوگ اصطلاحاً منشوری در برابر خلاء سینمای اندیش ورز و کمدی های استاندارد و خلاقه، اهمیت چندانی ندارد.

در بین نامزدهای اعلام شده سریال های «شهرزاد و «عالیجناب» کار سختی را با رقبایی مثل «پایتخت 5»، «دیوار به دیوار 2»، «لیسانسیه های 2‌«، عقیق»، «نفس»، «در جستجوی آرامش»، «زیرپای مادر» و «آنام» دارند.

تهیه کننده (رضا کریمی) و حامی مالی او (بنیاد سینمایی فارابی) از ابتدا محاسبات مالی و اقتصادی لازم برای بازگشت سرمایه و کسب سود را به درستی انجام نداده اند و انرژی مادی و معنوی خود و منابع عمومی کشور را پای فیلمی هزینه کرده اند که در اکران عمومی شانسی برای جلب توجه مخاطبان نداشته است

صنعت استریم کشور این روزها حال و روز خوشی ندارد. از کم رنگ شدن حضور این سرویس ها در الکامپ امسال تا کش مکش ها در مجلس برای مشخص ساختن نهاد متولی صنعت استریم کشور این صنعت نوپا را به آستانه سراشیبی سقوط کشانده است.

عرضه تقریباً همزمان دو فیلم از سینماگران زن کشور در شبکه نمایش خانگی در این روزها، بار دیگر توانایی های مثال زدنی زنان سینماگر ایرانی را به نمایش گذاشته است. بعد از دو فیلم «ملی و راه های نرفته اش» و «دختر عمو پسر عمو»، دو فیلم «صفر تا سکو» و «مادرانه» در قالب نسخه فیزیکی و اپ ها و سایت های ویدیو محور در بازار ویدیوی ایران عرضه شده اند.

«هزارپا» البته مخالفان و منتقدان زیادی هم دارد. از صدا و سیما گرفته تا محافل سیاسی و حزبی و تریبون داران در فضای رسانه ای کشور. این عده غلبه فیلم های کمدی و اقبال مخاطبان را برنتافته و چنین وضعیتی را مصداق ابتذال می پندارند و مدیران سینمایی و سینماگران را از پویش در چنین مسیری حذر می دهند.