پرچم این جشنواره در اهتزاز نیست

جشنواره فیلم مقاومت دچار یکنواختی شده و جذابیتی برای منتقدان و تماشاگران ندارد. ادامه وضعیت کنونی جشنواره را به یک رویداد کاملا فرعی تبدیل می‌کند

جشنواره فیلم مقاومت رویدادی کاملا حاشیه‌ای شده است

حکایت امسال نیست که جشنواره رونق ندارد و سالن‌ها اغلب خالی از تماشاگر هستند. در جشنواره‌‌ای که قاعده پریمیر در آن اجرا نمی‌شود و در آن از کمتر فیلمی برای اولین بار رونمایی می‌شود، پرواضح است که انگیزه‌ای برای حضور تماشاگر وجود ندارد.البته می‌توان بصورت سازماندهی شده دانش آموز و دانشجو را به سالن‌ها کشاند و حفظ ظاهر کرد اما اینگونه اقدامات نمایشی با استانداردهای حرفه‌ای یک جشنواره آن هم از نوع بین‌المللی مغایرت دارد.جشنواره فیلم مقاومت در ادوار اخیر باری به هر جهت و رفع تکلیفی برگزار شده است تا مسئولان امر به ترک فعل متهم نشوند و چراغ جشنواره به خاموشی نگراید.

آثار سینمایی شاخص دفاع مقدس، مقاومت و جنگ‌های تحمیلی اخیر در جشنواره‌های فیلم فجر، کوتاه تهران، مستند حقیقت و حتی کودک اصفهان این فرصت را داشته و دارند که خوش بدرخشند و نگاه‌ها را به خود بخوانند.پیش‌بینی جوایزی مثل شهیدآوینی، سردار سلیمانی و نظایر آن به آن نیت صورت گرفته که روایت مقاومت و ایستادگی ملت در برابر متجاوزین، زینت‌بخش جشنواره‌ها باشند و آثار حماسی در حاشیه نمانده و دوشادوش فیلم‌های جریان اصلی دیده شوند.برگزاری دو سالانه جشنواره فیلم مقاومت نتوانست گره از کار فروبسته جشنواره بازکند. چون اصولاً تعداد فیلم‌های بلند سینمایی با موضوع مرتبط با جشنواره به اندازه‌ای نیست که خوراک جشنواره‌ای مستقل را تامین کند.در ۵ سال گذشته ۱۸ فیلم یعنی بطور متوسط سالی ۳.۵ فیلم در سینماها اکران شده‌اند. در سالهایی که کشور در آرامش و بدور از تنش‌های تحمیلی بوده است، ساخت فیلم‌های جنگی به حداقل رسیده و در سالهای پرتنش مثل دو سال اخیر فیلم پشت فیلم ساخته شده است. با این حال همانطور که گفته شد کم و زیاد شدن فیلم‌های سینمایی رابطه و نسبت مستقیمی با رونق و گرمی بازار جشنواره فیلم مقاومت ندارد زیرا همه آثار بلند شرکت‌کننده در آن قبلا مورد داوری قرارگرفته‌اند.

چاره چیست؟مادام که جشنواره فیلم مقاومت در ریل کنونی حرکت کند، در هر دوره از اعتبار آن کاسته شده و بیش از پیش به یک رویداد فرعی و حاشیه‌ای بدل خواهدشد. در اینصورت سازمانها و نهادهای نظامی بهتر است جوایز اختصاصی خود را به فیلم‌های کوتاه و بلند داستانی و مستند در چهار جشنواره سینمایی موجود اهدا کنند تا بدین ترتیب نیازی به برگزاری جشنواره‌ مستقلی نباشد. در جشنواره‌های موجود بر خلاف جشنواره فیلم مقاومت، نویسندگان و منتقدان سینمایی حضور دارند و با حضور صدها هزار تماشاگر در مراکز استان‌های کشور، قدروقیمت فیلم‌های تولید شده بیشتر پاس داشته خواهد شد و با دیدن فیلم‌ها در گستره وسیع خستگی از تن سازندگان آنها بیرون خواهد آمد.تجربه نشان داده است که اراده و بینش کافی برای بازنگری جدی در جشنواره فیلم مقاومت وجود ندارد و به دلیل محافظه کاری ناشی از روحیه کارمندی و فرمانبرداری، نمی‌توان به تجدید سازمان آن دلخوش بود.

به اشتراک بگذارید
سعید رجبی فروتن
سعید رجبی فروتن

در کنار روزمرگی های معمول، این جا خودم و افکارم را ثبت می کنم. از فرهنگ و هنر تا سینما و نمایش خانگی... می توانید نوشته های من را در «روزانه های سینمایی» دنبال نمایید.

مقاله‌ها: 3908

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش جفنگ استفاده می‌کند. درباره چگونگی پردازش داده‌های دیدگاه خود بیشتر بدانید.