مدیرانی داریم که سال تا سال نشست رسانهای و یا میزگرد مطبوعاتی برگزار نمیکنند، مدیران روابط عمومی آنها چندان پاسخگوی سوالات خبرنگاران نیستند اما به یکباره در روز خبرنگار یا به بهانه تجلیل از خبرنگاران، فیلشان یاد هندوستان میافتد و به خبرنگاران بارعام میدهند.
در این جلسات مدیران با تبسم و آغوش باز پذیرای خبرنگاران هستند و پاسخ تکتک سوالات آنها را به اختصار و یا تفصیل جواب میدهند. تجربه نشان داده است که در این جلسات سوالات چالشی کمتر مطرح میشود و مدیری به این خاطر به گوشه رینگ کشانده نمیشود. نقاط ضعف مدیر و تیم او و وعدههای محقق نشده او مورد توجه کمتر خبرنگاری قرار میگیرد. چرا؟
وقتی قرار است نشست صمیمانه آقا یا خانم مدیر با خبرنگاران برگزار شود پس میزبان و میهمان باید ملزم به حفظ صمیمیت فضای جلسه باشند و کسی با کج خلقی کام خودش و دیگران را تلخ نکند.
از سوی دیگر بنای جلسه در اصل برای تشکر و تقدیر از فعالیتهای یکساله خبرنگاران است و پرسش و پاسخ بیشتر بهانه و فرع بر اصل است. از آنجا که این عمل احترامآمیز ادب و آدابی دارد، پس بهتر است خبرنگاران یا در واقع میهمانان ارجمند، سوالات انتقادی خود را به فرصت دیگری موکول کنند. به قولی؛ سال باقی صحبت باقی.
در صورت رعایت پروتکلهای چنین جلساتی همه چیز به خوبی و خوشی انجام میشود و میهمانان همانطور که لبخندزنان وارد جلسه شدند با تبسم و رضایت میزبان بدرقه شده و از محل جلسه خارج میشوند. این گروه از میهمانان در دل از قدرشناسی میزبان و درک والای او از رسالت و مسئولیت خطیر فعالان عرصه اطلاع رسانی تشکر میکنند و متقابلاً تلاش خود را برای بازتاب شایسته آنچه که از زبان میزبان شنیدهاند، بکار خواهند بست.
البته برخی از خبرنگاران که به هر دلیل در جلسه خواسته یا ناخواسته در مارپیچ سکوت گرفتار شده و نخواستهاند، تعریضی به کلام آقا یا خانم مدیر بزنند، به فکرشان میرسد که پس از اتمام جلسه به سراغ منتقدان همان دستگاه یا سازمان برگزار کننده بروند و اظهارات او را در بوته نقد دیگران قرار دهند. در اینصورت رابطه حسنه خبرنگار با دستگاه موردنظر حفظ میشود و ضمنا رویکرد انتقادی و کارشناسی در بنگاه خبری و رسانهای مورد تاکید قرار میگیرد. در این یادداشت حساب خبرنگاران حرفهای که در هر شرایطی تعهد و جسارت خود را از یاد نبرده و در کمین فرصت برای طرح سوالات جدی خود از مدیران هستند، جداست. در واقع روز خبرنگار اعتبار و منزلت خود را بیشتر از چنین خبرنگارانی وام میگیرد که با پایمردی بر شرافت شغلی خویش، پذیرای هرگونه هزینه و محدودیتی میشوند.
