مرسوم شده است كه قبل از به نمايش در آمدن فيلم يا سريالي عواملي از توليد آن فيلم و يا ذينفعاني كه نان آنها در تنور تبليغ و بزرگنمايي پخته مي شود، به هر رطب و يابسي متوسل شوند تا فضاي مثبتي را به نفع آن اثر ايجاد كنند. در اين ميان برد با كساني است كه در جرايد آدمهايي داشته باشند تا در اين كارزار تبليغي نقش خود را به خوبي ايفا كنند. شايد در بدو امر چنين كاري قابل سرزنش نباشد و به ترغيب مخاطب براي تماشاي فيلم يا سريال مورد نظر بيانجامد اما مشكل از جايي آغاز مي شود كه حاصل كار چيز دندان گيري از كار درنيايد و با مشاهده اثر عرق سردي بر تن نشيند.

 مدتي پيش بود كه براي سريال مسير انحرافي بازار گرمي نسبتاً خوبي در فضاي رسانه اي ايجاد شد. دو قسمت اول سريال هم رضايت بخش بود ولي در ادامه بيننده با بهت و ناباوري شاهد سكانس هاي مطول و ديالوگ هاي كشدار و بي ربطي بود كه به هيچ وجه قدرت پيشبرد داستان را نداشته و ندارند. اينجاست كه تبليغات قبل از پخش – كه سطح توقع مخاطب را فزوني بخشيده است- تاثير معكوسي را بر جا مي گذارد و پس از چند روز سكوت و ناباوري به محض بروز نخستين واكنش هاي منفي، صداي بقيه نيز در مي آيد و انتقادات سير صعودي به خود مي گيرد. شايد اگر عوامل فيلم جوگير نمي شدند و از همان ابتدا به به چه چه نمي كردند و قضاوت را به مخاطب و اهل فن مي سپردند الان شكل اعتراضات به گونه  ديگري رقم مي خورد و بيننده احساس نمي كرد از بازيگران محبوبش رودست خورده است. كد خبر 378

در همين رابطه بخوانيد.

 

به اشتراک بگذارید
سعید رجبی فروتن
سعید رجبی فروتن

در کنار روزمرگی های معمول، این جا خودم و افکارم را ثبت می کنم. از فرهنگ و هنر تا سینما و نمایش خانگی... می توانید نوشته های من را در «روزانه های سینمایی» دنبال نمایید.

مقاله‌ها: 3870

یک دیدگاه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش جفنگ استفاده می‌کند. درباره چگونگی پردازش داده‌های دیدگاه خود بیشتر بدانید.