اگر مطبوعات و رسانه ها را نمايندگان افكار عمومي بدانيم و باور داشته باشيم كه مطبوعات آزاد، جريان هاي مختلف اجتماعي را نمايندگي مي كنند، اقدام شب گذشته رسانه ملي مغاير با بديهي ترين اصول رسانه اي بود.
در ابتداي نشست پرسش و پاسخ رييس جمهور با مجري هميشگي صدا و سيما مطلع گرديديم كه خبرنگاران تعدادي از خبرگزاري ها و رسانه ها نيز در جلسه حضور دارند و مي توان دل خوش بود كه برنامه حالت يكنواخت هميشگي را نخواهد داشت و خدا را چه ديدي، شايد گفتگويي چالشي نيز شكل بگيرد. متاسفانه آنچه كه در عمل مشاهده شد، اين بود كه حيدري پرسشگر تلويزيون بي اعتنا به ساير خبرنگاران، طي قريب به يك ساعت تمام سوالات خود را مطرح كرد و سپس در اقدامي غافلگير كننده پخش تلويزيون آنتن را در اختيار سريالي تاريخي داد.!
تلويزيون براي آنكه از غلظت توهين به بينندگان و خبرنگاران حاضر در جلسه كم كند با زير نويس وعده داد، پرسش خبرنگاران از رییس محترم جمهور پس از سريال پخش خواهد شد. معني اين كار اين نبود كه حاضران در جلسه هم به اتفاق مردم اجباراً به تماشاي سريال مي نشينند و با رفع خستگي، ادامه مصاحبه را سر مي اندازند. خير! طبيعي بود كه ادامه مصاحبه ضبط مي شد و سپس با صلاحديد مديران مربوط به سمع ونظر بينندگان مي رسيد.
در راديو ايران نيز گوينده پخش از مردم خواست تا به ادامه برنامه هاي شبكه توجه كند و ادامه مصاحبه را در فرصت مناسب بشنوند.! پس تا اينجاي كار مشخص شد كه پخش قسمت اول سريال تاريخی، دمده و كليشه اي جنبه حياتي نداشت تا مصاحبه رييس جمهور قطع شود، بلكه مصلحت هاي ديگري در كار بود كه رمز و راز آن را زعماي رسانه ملي بهتر از ما مي دانند. آنچه كه در اين ميان لطمه ديد؛ شان و رسالت حرفه اي ارگاني بود كه در كوران رقابت هاي رسانه اي سخت به اعتماد مردم محتاج است. همين!
