روزنامه ايران در تازه ترين صفحه اي كه به اخبار و رويدادهاي نمايش خانگي در يك هفته گذشته اختصاص داده، به درج مطالب متنوعي پرداخته است. در اين شماره ضمن ارائه گزارشي در باره تدارك متفاوت شبكه نمايش خانگي در استقبال ماه رمضان، از فقدان ضميمه هاي جذاب از جمله پشت صحنه در دي وي دي فيلم هاي ايراني انتقاد شده است. پيمان شوقي مسئول صفحه در يادداشت اصلي اين شماره، درجه بندي كيفي فيلم ها را به شرح زير مورد توجه قرار داده است:
ما ايرانيها يك توانايي شگفتانگيز داريم كه چيزي را از آنور آب اقتباس كنيم و تبديلش كنيم به يك كلاف سردرگم و ملغمهاي عجيب و غريب از چيزهاي مختلف و بعد آن را تقديم به هموطنان عزيز كنيم. نكات كاربردي هر پديدهاي اعم از فيزيكي يا متافيزيكي ميتواند از طرف عرضهكننده محترم تبديل به چماقي شود براي تنبيه بخشي از جامعه و ماهيتي كاملاً متفاوت با فلسفه وجودياش.
بحث طبقهبندي سني فيلمها در دنياي غرب يك بحث فني و كاملاً تخصصي است كه احتمالاً متوليانش هم پيش از آن كه مردان سياست و نظارت باشند، روانشناس و جامعهشناس هستند. آنها فيلمها را از اين منظر نگاه ميكنند كه ببينند ديدن فلان صحنه يا شنيدن بهمان جمله يا عبارت چه اثرات مخربي روي روان بيننده خردسال يا كودك و نوجوان دارد و اثرات اين تخريب روي بدنه اجتماع چه ميتواند باشد. بعد به جاي دستور حذف و جرح و تعديل اثر، تماشاي فيلم را براي آن سن خاص ممنوع اعلام ميكنند.
بديهي است وقتي براي تماشاي فيلمي محدوديت سني وضع شد ديگر فرقي نميكند كه محل عرضه آن سينما باشد يا شبكه خانگي يا كانالهاي تلويزيوني. اعلام اين محدوديت به اين معني است كه والدين محترم! ما براي شعور شما احترام قائليم و داريم هشدار ميدهيم كه اگر كودك يا نوجوان دلبند شما اين اثر را ببيند، دچار يك سري مشكلاتي ميشود كه هزينهاش پاي شماست! پس لطفاً هشدار ما را
جدي بگيريد.
در مملكت ما اما اين جريان گويا بيشتر ابزارياست براي حال گيري و لطمه زدن به منافع مادي صاحب اثر از طريق محدود كردن بازار فروشش. اين روزها بحث طبقه بندي سني آثار شبكه خانگي به واسطه يكي دو فيلم جديد ايراني مطرح شده كه هر دو بدون طرح اين حرفها چندماه قبل اكران عمومي داشتند و كسي متعرض بدآموزي در آنها نبود. آيا در نمايش عمومي اين فيلمها، پلانها يا سكانسهايي از آنها حذف شده و در نسخه ويديويي سرجاي خودش برگشته و اصولاً در شرايطي كه فيلمها قبل از توليد و در حال توليد و پس از توليد، هفت خوان نظارت را رد ميكنند و حتي فيلمنامهاي در مجلس شوراي اسلامي بررسي ميشود(!) اين حرفها واقعاً خندهدار نيست؟ راستي چند متخصص و روانشناس در شوراي بررسي و طبقهبندي سني فيلمها وجود دارد؟
