جشنواره هاي بي مخاطب!

مهران خداداد- تهران امروز: جشنواره فجر، جشنواره كيش، جشنواره فيلم‌هاي ويدئويي، جشنواره فيلم كوتاه، جشنواره فيلم‌هاي مستند (سينما حقيقت)، جشنواره رشد(فيلم‌هاي دانش‌آموزي)، جشنواره رويش… جشنواره‌هاي سينمايي كه در كشور ما برگزار مي‌شود خيلي زياد است. در هيچ‌كدام از كشورهاي صاحب صنعت سينما اين همه جشنواره كوچك و بزرگ نداريم. تقريبا هر نهادي در ايران براي خودش صاحب يك جشنواره فيلم است. جشنواره‌هايي كه روزبه‌روز بر تعدادشان افزوده مي‌شود؛ جشنواره‌هايي بدون هدف‌گذاري مناسب كه همين امر هم باعث مي‌شود برخي از آنها بيش از يكي دو دوره دوام نداشته باشند. جشنواره فيلم‌هاي ويدئويي كه ديروز افتتاحيه‌اش برگزار شد، اولين دوره‌اش را جشن مي‌گيرد. شايد هنوز براي قضاوت كمي زود باشد ولي از همين ابتدا مي‌شود نقاط ضعف زيادي در روند برگزاري اين جشنواره مشاهده كرد. اول اينكه معلوم نيست مخاطبان اين جشنواره چه‌كساني هستند. اگر مخاطب اين جشنواره مردم عادي است كه به نظر نمي‌رسد جشنواره فيلم‌هاي ويدئويي بتواند مخاطب عام را براي ديدن اين آثار به سينماها بكشاند. اگر هدف ترغيب مخاطب عام براي ديدن اين آثار است كه بدون برگزاري جشنواره و با اختصاص دادن سالن‌هاي سينما و فرهنگ‌سازي به شيوه اصولي‌تر مي‌شد اين كار را كرد. شايد هم اين جشنواره قرار است براي ترغيب فيلمسازان جواني باشد كه آثار ويدئويي مي‌سازند. در اين صورت هم معلوم نيست برگزاري جشنواره‌اي با اين عرض و طول كه دبيرخانه ثابت و دائمي هم ندارد و معلوم هم نيست چند سال ديگر مهمان سينماي ايران خواهد بود، چه فايده‌اي براي فيلمساز جواني دارد كه با هزار زحمت اولين فيلمش را ساخته. اگر «موسسه رسانه‌هاي تصويري» سرمايه‌اي براي حمايت از اين فيلمسازان و پخش فيلم‌هايشان توسط موسسه درنظر مي‌گرفت، بيشتر به نفع آنها نبود؟مسئله مهم‌تر هزينه برگزاري چنين جشنواره‌هايي با مراسم اختتاميه و افتتاحيه‌هاي مفصل است. و اينكه درنهايت اين هزينه قرار است چه سودي براي سينماي ايران داشته باشد كه اين روزها تقريبا در حال ورشكستگي است؟مردم با سينماها قهر كرده‌اند و فيلمسازان هم بلاتكليف پشت درهاي ارشاد مي‌مانند. وزارت ارشاد بايد فكري به حال اين همه جشنواره بي‌هدف و بي‌حاصل و حال خراب سينماي ايران بكند. در همين رابطه نظر «يزدان عشيري»، مدير روابط عمومي جشنواره را جويا شديم. وي هدف از برگزاري اين جشنواره را «كمك به پركردن آنتن شبكه‌هاي مختلف» مي‌داند و مي‌گويد: «براي پركردن آنتن شبكه‌هاي مختلف، توليدات ملي به آثار وارداتي برتري دارند و در اين ميان فيلم‌هاي ويدئويي يكي از بهترين گزينه‌ها هستند چون در سال‌هاي اخير استقبال مردم از اين فيلم‌ها چشمگير بوده است.» عشيري كم رنگ شدن فيلم‌هاي ويدئويي در جشنواره فيلم فجر را از دلايل اصلي راه‌اندازي اين جشنواره مي‌داند و مي‌افزايد:«فقدان نظارت‌هاي كيفي و عدم برخورداري از استانداردهاي لازم در برخي از فيلم‌هاي ويدئويي مشهود است. اين جشنواره باعث مي‌شود اين فيلم‌ها مورد ارزيابي كارشناسان قرار بگيرند.» عشيري اين مورد را كه اين جشنواره جشنواره‌اي گمنام و ناشناخته براي مخاطبان است رد مي‌كند: « بنده در جشنواره‌هاي بسياري مسئوليت داشته‌ام و به جرات مي‌گويم كه اين جشنواره دومين جشنواره مهم كشور بعد از جشنواره فجر است.» كد 479

 

به اشتراک بگذارید
سعید رجبی فروتن
سعید رجبی فروتن

در کنار روزمرگی های معمول، این جا خودم و افکارم را ثبت می کنم. از فرهنگ و هنر تا سینما و نمایش خانگی... می توانید نوشته های من را در «روزانه های سینمایی» دنبال نمایید.

مقاله‌ها: 3861

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش جفنگ استفاده می‌کند. درباره چگونگی پردازش داده‌های دیدگاه خود بیشتر بدانید.