شاه کلید منتقدان پیرامون عملکرد سامانه های ویدیوی درخواستی استناد به مقررات ربع قرن گذشته است که ماهیتا با اقتضائات عصر دیجیتال همخوانی ندارند.

سازمان صدا و سیما که خودش بطور انحصاری تولید و پخش تلویزیونی کشور را بر عهده دارد، همزمان بر تولید و پخش سرویس‌های غیرتلویزیونی هم نظارت می‌کند و برای آنها مجوز صادر می‌کند

با توجه به دسترسی مخاطب در فضای مجازی به انبوه محتوای ایرانی و خارجی، اصولاْ همزمانی توزیع چند سریال با یکدیگر فضا را برای آنها تنگ نمی کند

چهار سایت دانلود فیلم که با اقدام دادستانی در فهرست سیاه قرار گرفته‌بودند، اخیرا موفق به دریافت مجوز از سازمان صوت و تصویر فراگیر وابسته به صدا و سیما شدند. در آیین ویژه‌ای که به مناسبت اعطای مجوز به این…

شاید این آخرین باری باشد که به عنوان یک فعال عرصه فروش محصولات فرهنگی برایتان چیزی نوشتم! تا چند روز دیگر مغازه را تخلیه خواهم کرد و با شرایط فعلی هم توان اجاره مغازه دیگری را ندارم

بر اساس قانون مرجع بازبینی و صدور پروانه نمایش شورای مشخصی است که می تواند راساً با اعمال رده بندی سنی و یا بدون آن به وظایف قانونی خود عمل کند.

این روزها همزمان با برخورد صورت گرفته با سایتهای دانلود فیلم، صدای انتقاد از انتشار فیلم و سریال هایی که حقوق بعضی از آنها خریداری نشده است، بیش از گذشته به گوش می رسد.

فعالیت گسترده وب سایت‌های دانلود فیلم و سریال در یک دهه اخیر پاسخ به تقاضای موثری است که از جانب علاقمندان به تماشای تازه‌ترین محصولات سینمای غرب وجود دارد و این عطش مرتباْ رو به تزاید است،

برخلاف گذشته تقسیم کار براساس مدیدم سینمایی و غیرسینمایی نخواهد بود بلکه بررسی طرح ها و فیلمنامه ها و صدور پروانه ساخت در یک اداره کل و بازبینی و صدور پروانه نمایش فارغ از مدیوم آنها در اداره کل نظارت بر نمایش انجام خواهد شد.

در این میان آنچه جدا از اصل واقعه و کم و کیف آن، معلوم شد اغلب کسانی که مدتهاست در فضای مجازی خیمه سنگین زده اند و مرتبا در حال تولید و بازتولید انواع و اقسام خبر هستند – فارغ از آنکه به کدام ارزش خبری بیشتر بها می دهند-، کلاْ روزنامه خوانی را کنار گذاشته اند

طی ۹ سالی که از عرضه سریال های اختصاصی نمایش خانگی در ایران می گذرد، مجموعه های «آشوب»، «عالیجناب» و «ریکاوری» با تسامح مختصات مینی سریال را دارا هستند. به دلایلی عدیده ای که در راس آنها مسایل اقتصادی قرار دارد، تولید مینی سریال در اقتصاد نمایش خانگی محل چندانی از اعراب ندارد و تولید مجموعه ای زیر ۱۰ قسمت با حضور بازیگران نامی و هزینه های مترتبه، با صرفه و صلاح همراه نیست و ریسک بازگشت سرمایه آن بسیار بالاست.

صرف پول‌های هنگفت در شبکه نمایش خانگی البته که جای فریاد وااسفا سر دادن هم دارد اما آیا صداوسیما صلاحیت این را دارد که این فریاد را سر بدهد؟ آیا بودجه سریال‌های این رسانه هیچ‌گاه شفاف بوده؟ آیا گزارشی منتشر شده از بودجه ویژه‌ای که از صندوق ذخیره ارزی فقط برای ساخت سریال به این رسانه اختصاص یافت؟