“گناهکاران” چهارمین فیلمی است که فرامرز قریبیان ساخته است. هنرمندی که ایفای نقش های مختلف از سوی او بیشتر در یادها مانده است تا ساخت فیلم هایی که در بیست سال گذشته از وی دیده ایم. “گناهکاران” از معدود فیلم…

برای توصیف سری پنجم مجموعه “شوخی کردم” تعبیری بهتر از همین تیتری که برای یادداشت برگزیده ام، سراغ ندارم. موضوع این قسمت از شوخی کردم با عنوان اعتیاد علیرغم ظاهر طنز آمیز آن، غم و حسرت بزرگی را بر دل…

تولید و نمایش فیلمی همانند “دربند” مبین این واقعیت است که سینماگران کشور برای ترسیم مشکلات و معضلات حاد اجتماعی و فرهنگی با محدودیت و ممنوعیت هایی روبرو نیستند. مشروط به آنکه؛  – قصد استفاده ابزاری از طرح مسائل بغرنج…

 فیلم های زیادی را می توان مثال زد که با همین فرمول نوشته و ساخته شده اند که دیگر از فرط تکرار ملال آور شده اند. قصه آشنای بچه های پایین شهر خلاف کاری که ذات بدی ندارند و با…

دوران فتحعلی اویسی ها و امیر جلالی ها با بسته شدن پرونده طنزهای نود شبی در دهه هشتاد به پایان رسید. حالا دیگر پخش چند باره سریال های آنها در شبکه های تازه تاسیس شده هم شوری برنمی انگیزد. چه…

عرضه 13 فیلم سینمایی آن هم فقط در 10 ماهی که از سال گذشته است موسسه رسانه های تصویری را در صدر تامین کنندگان فیلم سینمایی ایرانی قرار داد. با توزیع فیلم سینمایی “فیتیله و ماه پیشونی” در هفته گذشته،…