تازیخ سینمای ایران در چهار دهه گذشته مملو از مستندات زیادی است که کیفیت رابطه و تعامل سینماگران را با دولت های مختلف نشان می دهد. این ادعای گزافی نیست اگر بگوییم در دست گرفتن سکان سینمای ایران توسط سینماگران محبوب و یا مدیرانی که رابطه نزدیکی با صنف داشته اند، سبب نشده است تا قاطبه سینماگران در پایان نمره قابل قبولی به این دست از مدیران سینمایی بدهند
شبکه نمایش خانگی یا اصطلاحاً ویدیویی کشور از جمله رسانه هایی بوده است که طی این مدت با چالش بزرگی برای افزایش شعاع مخاطبان و اجرای استراتژی های متنوع برای توسعه بازار کالای خود بوده است.
پیشنهاد می شود مدیر عامل موسسه سوره در ادامه نشست قابل ستایش مطبوعاتی خود، همانند دستگاه های دولتی نسبت به انتشار عملکرد مالی خود در سال های سپری شده شفاف سازی کند و عملاً نشان دهد که روزی خوار سفره ها و اعتبارات دولتی نیست. این اقدام می تواند ضمن اثبات صحت ادعاهای مطرح شده، قدر و منزلت این موسسه قدیمی را در شبکه نمایش خانگی و جامعه سینمایی ایران دوچندان کند.
در هفته ای که گذشت مبنای داوری تند و تیز در باره دو محصول هنری، تصاویری بود که از این دو رویداد در اینستاگرام گذاشته شده بود. رخداد اول آنونسی از یک تئاتر بود که در آن زنان و مردان بازیگر لحظاتی در حال رقصیدن روی سن دیده می شدند. رویداد دوم که باز از طریق اینستاگرام دست به دست شد، صحنه ای از قسمت اول سریال «ممنوعه» بود.
خبر رسیده است که به دنبال کاهش فروش نسخه ارجینال محصولات نمایش خانگی در پی افزایش قیمت فیلم، نمایندگی های توزیع در استانها نیز درصدد تنوع بخشی به خدمات خود برآمده و قصد دارند تهیه و توزیع کالاهایی غیر فرهنگی را با توجه به تقاضای موجود در بازار مورد توجه قرار دهند.
وضع مخاطره آمیز موجود برای سرویس های استریمینگ یا همان VOD ها فرصتی است تا مشترکان بیشتری را زیر چتر خود بگیرند و سبب ساز تغییر الگوی مصرف رسانه ای مشتریان سنتی بشوند و آنها را به ضیافت فیلم از طریق اینترنت آن هم با هزینه کم دعوت کنند. به یاد داشته باشیم که سیر محتوم و بازگشت ناپذیر عرضه و انت
روند حاکم بر بازبینی نسخه فیزیکی محصولات شبکه نمایش خانگی، عیناً برای سرویس های استریمینگ قابل اجرا نیست و باید دولت با تسامح قدری مسئولیت ناشران را بیشتر کرده و خود نیز با راه اندازی یک اتاق مرکزی مونیتورینگ به رصد آنلاین محصولات بارگذاری شده اقدام ورزد. بدیهی است مدیران این سامانه ها باید نسبت به پاره ای از اصول و ضوابط پخش و نمایش آگاه شوند تا ضریب خطای آن به مرور به صفر میل کند. در اینصورت نظارت پیشینی به نظارت پسیینی تغییر می کند و وقفه ای در کار سرویس های مجاز پیش نمی آید
گران شدن فیلم برای سرویس های استریمینگ یا همان VOD ها چنین وضعیت نسبتاً مخاطره آمیز فرصتی است تا مشترکان بیشتری را زیر چتر خود بگیرند و سبب ساز تغییر الگوی مصرف رسانه ای مشتریان سنتی بشوند و آنها را به ضیافت فیلم از طریق اینترنت آن هم با هزینه کم دعوت کنند. به یاد داشته باشیم که سیر محتوم و بازگشت ناپذیر عرضه و انتشار محصول همان خیمه زدن در شاهراه اینترنت و در ایران بر بستر شبکه ملی اطلاعات و سرویس های اشتراک ویدیوی ایرانی و یوتیوب در خارج است.
به روال سال های گذشته در تنظیم خبر مصوبات شورای بازبینی نمایش خانگی متاسفانه اسامی فیلم های خارجی منتشر نمی شود و گویی قاعده یا منعی برای اعلام و معرفی فیلم های خارجی شبکه نمایش خانگی وجود دارد.
«رضا کیانیان» مولف کتاب های چهارگانه «بازیگری»، «تحلیل بازیگری»، «شعبده بازیگری» و «بازیگری در قاب» به رغم فیلم ها و سریال های زیادی که بازی کرده است، همانند اغلب بازیگران پرکار سینما، فیلم بد در کارنامه اش کم ندارد و انتخاب های بد او در مقطعی سبب شد که از او به عنوان بازیگر «ضد گیشه» یاد کنند.
ظاهر قضیه این است که در این سالها افزایش پهنای باند و سرعت اینترنت و همه گیر شدن فناوری موسوم به ott و راه اندازی سایت ها و اپلیکیشن های ویدیو محور، نمایش خانگی به شکل سنتی و فیزیکال آن را به حاشیه برده و سرمایه گذاری در این عرصه را به حداقل ممکن رسانده است؛ اما نگاهی به فعالیت و تحرک موسسات فعال ویدیو رسانه موجود یعنی تامین کنندگان و توزیع کنندگان نسخه DVD فیلم و سریال های ایرانی و خارجی در کمال شگفتی خلاف این تصور را نشان می دهد.
فصل بهار شبکه تحت تاثیر سریال های نمایش خانگی بود. قسمت های پایانی فصل سوم «شهرزاد»به عنوان کالای داغ شبکه در نیمه خرداد به نقطه پایانی رسید و دو سریال «گلشیفته» و «ساخت ایران2» نیز در تلاش برای جذب مخاطبان «شهرزاد» از در رقابت با یکدیگر برآمدند.
