سعید رجبی فروتن

اگر مدیران تلویزیون عذر و بهانه ای برای نشستن در برابر دوربین دارند، چرا صراحتا بازگو نمی شود تا مخاطب در جریان قرارگیرد و ای بسا قانع شود

سرمایه گذار بخش خصوصی زمانی که می بیند سریال های تلویزیونی در میانه راه تولید یا پخش متوقف می شوند و یا بازپخش آنها با اما و اگر و ممیزی های جدید همراه می گردد، به دلیل محافظه کار بودن ریسک بالای همکاری با تلویزیون را در کار سریال سازی نمی پذیرد.

یکماه از کناره‌گیری رسمی دولت در امور مربوط به ساخت سریال می‌گذرد و در این مدت هنوز معلوم نشده است که بدیل مرجع نظارتی دولتی در صدا و سیما دقیقا کجاست.

باید اجازه داد رسانه و مدیوم دیگری که ملاحظات تلویزیونی را کمتر دارد، قدری عریان تر و موثرتر به معضلات اجتماعی در قالب های نمایشی بپردازد

سرمایه‌گذاران و تهیه‌کنندگان سریال‌های غیرتلویزیونی می‌توانند اطمینان حاصل کنند که دسترنج آنها از تلویزیون قابل پخش است و می‌توانند بر روی درآمد ناشی از حق پخش تلویزیونی حساب ویژه‌ای بازکنند.

تلویزیون در حالی از حیث نمایش سریال از نمایش خانگی جامانده است که این روزها زمزمه انتقال وظیفه دولت در صدور مجوز ساخت و نمایش سریال به تلویزیون جدی تر از گذشته به گوش می رسد