قفس طلايي از آن دست فيلم هايي است كه اتفاقاً براي تماشا در قاب نمايشگرهاي خانگي مناسب است. اگر قصه و نوع كارگرداني فيلم براي تماشاگران سينما چندان دندان گير نبوده باشد و اكران عمومي فيلم پاسخ دلگرم كننده اي را به تيم سازنده نداده است، در نمايش خانگي مي توان به ارتباط داستان فيلم با خانواده ها اميد داشت.
مضاميني مثل دوري والدين از فرزندان به ديار غربت رفته، مهاجرت جوانها به خارج، برآورده نشدن آمال و آرزوهاي پدر ومادرها براي ادامه تحصيل بچه ها در رشته هايي كه آنها دوست دارند، موضوعات ملموسي براي بسياري از خانواده هايي هستند كه در اين سالها با چنين مسائلي دست و پنجه نرم كرده اند.
محمد زرين دست نخستين كارگرداني است كه پس از انقلاب اسلامي با توجه به اجازه اقامتش در آمريكا، توانسته است فيلمي ايراني را در آمريكا تصوير برداري كند و فارغ از مناسبات معمول در دنياي سياست، قصه اي خانوادگي را در قالبي ملودرام روايت كند.
"قفس طلايي" از معدود فيلم هاي ايراني دوبله شده در ساليان اخير است كه بواسطه حضور بازيگران آمريكايي چاره اي جز انجام اين كار نبوده است.
"قفس طلايي" چهارمين فيلم ايراني شبكه را موسسه پرتو آبي تامين كرده و پخش آن را سيماي شهر بر عهده گرفته است.
این فیلم رو چند روزیه که گرفتم ولی هنوز وقت نکردم ببینمش . باید بگم که فیلم سینمایی میگرن هم تا اواخر اردیبهشت توزیع خواهد شد.
البته شنیدم در امریکا اجازه فیلمبرداری نداشتن و مخفیانه فیلمبرداری میکردن.این مورد در بعضی از صحنه ها کاملا مشهود بود