دیپلماسی عمومی راهی برای گسترش همکاریهای فرهنگی و هنری بین کشورهاست. تفاهمنامههایی که بین دولتها مبادله میشود، زمینهای برای فعالیت و همکاری مشترک در زمینه دادوستد فرهنگی و رسانهای است. چنین توافقی کمک میکند تا اهالی فرهنگ و هنر هر کشوری بتوانند افکار عمومی کشور مقابل را تحتتاثیر آثار و برنامههای فرهنگی خود قرارداده و متقابلا پذیرای محصولات و برنامههای همتایان خود در کشورشان باشند. کشورها بواسطه ابزار دیپلماسی عمومی درصدد تقویت قدرت نرم خود در کشورهای همدیگر هستند. این مقدمه را گفتم تا بگویم این روزها جشنواره جهانی فیلم فجر در چارچوب اهداف سیاست خارجی کشور میتواند، قدری از فشارهای ناشی از جنگ روانی و رسانهای علیه ایران را کاهش دهد و میهمانان خارجی به قول دبیر جشنواره «در صورت حضور» بیواسطه با ایران و فضای حاکم بر آن روبرو شوند.
در غیرعادی بودن شرایط سیاسی کشور همین بس که هنوز اسامی فیلمهای خارجی راهیافته به جشنواره، هیات داوران و میهمانان احتمالی آن اعلام نشده است تا مبادا با فشارهای سازماندهی شده از سفر به ایران منصرف شوند و یا فیلمشان را از جشنواره خارج کنند.
اتفاقی که برای فیلم «صدای هند رجب» رخ داد و واکنشی که تهیهکننده آن به خبر نمایش احتمالی فیلم در شیراز نشان داد، باعث شد تا پیشبینیها و برنامهریزیهای صورت گرفته برای فیلم بهم خورد.
شاید عدهای محافظهکارانه برگزاری جشنواره در چنین شرایطی را غیر ضروری بدانند و بر این اعتقاد باشند که چرا جشنواره موکول به زمانی نشود که روابط خارجی به حالت عادی برگشته و سایه جنگ از سر کشور رخت بر بسته باشد.
در پاسخ به این عده باید گفت اتفاقا هنر سیاستمداران و مدیران فرهنگی این است که در شرایط دشوار سیاسی، ابتکاراتی را برای خارج کردن کشور از انزوای تحمیلی پیدا کنند و به امید بهبودی اوضاع در آینده، دست روی دست نگذارند.
به این خاطر سوای کموکیف جشنواره پیشرو، باید خشنود بود که سینمای ایران در بزنگاه حساسی توانسته است، نگاهها را به خود جلب کند و صدها فیلم از سراسر جهان بسوی دبیرخانه جشنواره ارسال شود.
جشنواره جهانی فیلم فجر در کنار جشنوارههای فیلم کوتاهتهران، مستند حقیقت و کودک و نوجوان اصفهان، عملا دیپلماسی عمومی را در روابط خارجی کشور احیا کردهاند تا سینماگران جهان مرعوب دکترین تبلیغاتی و رسانهای علیه ایران نشوند و در صورت حضور در ایران و شیراز زیبای آن، به روایت عاشقانه فیلمهای منتخب دل بدهند و با خاطراتی خوش به کشورشان برگردند.



