در روزهای منتهی به برگزاری همایش، دبیر ستاد و همکاران سخت کوشش، به عملیات گسترده ای در استان البرز و شهرستان کرج دست زده بودند و بی آنکه خستگی ناشی از این حرکت بزرگ در چهره هایشان نمود داشته باشد، همایش را در روز مقرر و طبق برنامه اعلام شده، برگزار نمودند. این عده با همراهی ضابطین قضایی، علاوه بر کشف صدها هزار نسخه غیر مجاز فیلم و بازی، واحدهای صنفی متخلف زیادی را تعطیل کردند و متهمانی را هم به مراجع قضایی دلالت دادند.

از نکات جال همایش فراخوان مقاله علمی و گزینش ده عنوان از مقالات رسیده بود. با کمال تاسف همایش فرصت لازم را به نویسندگان و محققانی که نگارش مقالات را بر عهده گرفته بودند، نداد و میدان دار اصلی برنامه مسئولانی بودند که همواره فرصت و تریبون هایی برای بیان دیدگاه هایشان در اختیار دارند. از جمله کسانی که مقاله وی انتخاب شده بود، آقای مرامی کارشناس مطلع و با تجربه اداره کل استان فارس بود که در صورت ارسال فایل مقاله به روزانه های سینمایی، مفاد آن را به اطلاع خوانندگان خواهیم رسانید.

همچنین متن کامل مقالات برگزیده بصورت یک کتاب مستقل، در بسته های اهدایی مهمانان گذارده شده بود.

علیرغم حضور فرمانده هان پلیس امنیت و اخلاقی تهران، هیچیک از آنان در همایش صحبت نکردند. البته سخنران مهمان، سردار روزبهانی بود که در همایش شرکت نداشت.

استفاده از پاور پوینت به عنوان تمهیدی که می تواند ارائه سخنرانی یا مقاله را جذابتر کند، مورد توجه بعضی از شخصیت های قرار گرفته بود و در بین آنها آقای خرم آبادی ریس مجتمع قضایی جرایم رایانه ای، اهم متون قوانین موجود در زمینه موضوع همایش را بدین ترتیب ارائه داد.

علیرغم آنکه مدتی پیش بخش دیگری در وزارت ارشاد بانی همایشی در زمینه مالکیت فکری بود، متاسفانه با قدری دوباره کاری، یکی از محورهای فراخوان مقاله پیرامون همین موضوع بود و تنوع مقالات در باره سایر موضوعات اعلام شده کمتر به چشم می خورد.

در بین مقالات منتخب به جز استثنائاتی، اغلب نویسندگان، بصورت ملموسی با موضوع اصلی همایش درگیر نشده بودند و موفق به ارائه مقالاتی کاربردی که راهنمای عمل مسئولان باشد، نشده بودند. به عنوان مثال در کمتر مقاله و پژوهشی ابعاد ویرانگر تکثیر غیر مجاز و سرقت آثار فرهنگی و هنری و پیامدهای اقتصادی و اجتماعی آن بصورت آماری و تحلیلی مورد توجه قرار گرفته بود.

به موجب این گزارش؛ یکی از جذابترین و کاربردی ترین  سخنرانی ها مربوط به رییس اتحادیه موسسات ویدیو رسانه بود که توجه بسیاری را برانگیخت. موضوع اصلی این برنامه طرح ساماندهی مراکز عرضه در تهران بزرگ بود.

در بین مهمانان همایش، مدیران موسسات ریز موج، هفت، رودکی، پرتوآبی و پرده نقره ای به چشم می خوردند.

به هر حال در یک جمع بندی، از همایشی که اجرای مفید آن زمانی بالغ بر دوساعت و نیم را به خود اختصاص می دهد، نمی توان انتظارات آرمانی داشت و باید نتایج عملی چنین همایش هایی  ادر آینده به نظاره نشست. کد ۴۱۷

بدیهی است در این میان شاخص هایی چون؛ تهیه مستر مناسب، صداگذاری مجدد، اصلاح رنگ، تله یا اسکن مناسب، اتورینگ و طراحی منوی جذاب و متنوع، بسته بندی خوب و  شایسته از جمله ملاک ها و شاخص های ارزیابی می باشد.

در صورت تمایل شما کاربران علاقمند نیز می توانید با عنایت به شاخص های اشاره شده، بهترین عناوین توزیع شده سال های ۸۹ و 90 را اعم از ایرانی یا خارجی معرفی نمایید و هیات داوری اولین جشنواره فیلم های ویدیویی در این بخش را یاری نمایید.

لطفاً نظرات خود را فقط ذیل این ستون بنویسید.

روزانه های سینمایی در هفته جاری، دیدگاه های بازدید کنندگان و موسسه برتر از منظر آنها را به بحث گذارده و معرفی می کند. حسن این کار ان است که شاید نظرات و انتخاب های کاربران عزیز، ابعاد تازه ای از عملکرد موسسات برتر را برملا سازد. بنابراین در صورت تمایل موسسه منتخب خود را معرفی کرده و بنویسید به چه دلیل و دلایلی موسسه مورد نظر بهتر از سایر موسسات رقیب در سال ۹۰ بوده است. دلایلی که اقامه می کتید، در واقع همان شاخص های مورد نظر شماست.

در زیر این یادداشت تا پایان هفته فقط کامنت های مرتبط با این فراخوان درج و منتشر خواهد شد. لذا از  ارسال دیدگاه های متفرقه اجتناب کنید.

سیروس مقدم: علت این تفاوت ممکن است این باشد که در کشورهای دیگر تا جایی که من در جریان هستم بخش خصوصی هم فعال است و کانال‌های خاص خودش را دارد و از طریق احزاب، یا موسسات و روزنامه‌های معتبر فعالیت می‌کند. طبیعتا کانال‌های مختلف برای سلائق مختلف وجود دارد، اما چون در کشور ما تلویزیون قانونا فقط در استحضار سازمان صدا و سیماست و بخش خصوصی معنی پیدا نمی‌کند، این یک راه گریز یا راه فراری بود که اتفاق افتاد تا سریال‌سازی در خارج از ضوابط و قواره‌ی سازمان صدا و سیما تجربه شود.

یعنی اگر کانال‌های خصوصی وجود داشت، قطعا این شکل نمایش دیگر معنی نداشت و شبکه‌های دیگری که خصوصی بودند با سلائق دیگری ساخته می‌شد. به هر حال نمایش خانگی هم در چارچوب کشور ما، ضوابط شرع و عرف ما قرار دارد و گرنه انتشار پیدا نمی‌کردند؛ در سلیقه و نوع قصه‌هایشان با هم فرق می‌کنند.

اتفاقی که افتاده این است که چون در کشور ما تجربه نشده بود؛ تجربه‌ای بود که با تلخی و شیرینی همراه بود. شیرینی از این بابت بود که بالاخره راهی باز شد و کارهای جدیدی با نگاه نو آمد و با ساختارهای پیشرفته‌تر و جذابیت‌هایی که به بخش زیادی از آن نمی‌شد در تلویزیون پرداخت و جواب هم گرفت. اما به دلیل این که مدیریت درستی پشت آن نبود و چشم‌انداز خیلی خیلی روشنی برایش طراحی نشده بود، در ادامه با افت و خیزهایی مواجه شد. حتی گاهی توی ذوق مخاطب و مردمی زد که پول می‌دادند و آن را می‌خریدند. دلیل موفقیت یک کار تداومش است اگر می‌بینیم «لاست» می‌گیرد به این خاطر است که فصل‌های آن با یک برنامه‌ریزی دقیق، پشت هم ساخته می‌شود. تیم معلوم است و سه سال برنامه‌ریزی دارد. اما این چون در قصه‌های ما در بخش خانگی اتفاق نیفتاد، می‌بینیم سریال‌هایی مثل «قهوه تلخ»،‌ با قوت و قدرت و جذابیت می‌آید، اما در ادامه با افت مواجه می‌شود و تلاش می‌کند خودش را بلند کند. در این بلند شدن، بخشی از اعتماد مردم ریزش کرده است. چون نمی‌داند آیا این ۱۰ قسمت را بخرد، ۱۰ تای بعدی را هم داریم؟ می‌توانیم رویش حساب کنیم؟ در «قلب یخی» واقعا همین طور بود.

من پیگیر این کارها هستم؛ خیلی توی ذوق مخاطب خورده بود که قصه‌ای شروع می‌شود و جلو می‌رود، اما به دلایلی متوقف می‌شود یا وعده وعیدهایی که سر جوایز و با مردم برای مشارکت‌شان داده می‌شد. اولین بدقولی که می‌شود، خود به خود به سلب اعتماد منجر می‌شود و خود به خود روی آینده تولید این سریال‌ها تاثیر می‌گذارد و مردم با کم اعتمادی و بدبینی نسبت به آینده این جنس کار نگاه می‌کنند.

- البته این بدبینی دو سویه است. هم مردم به آینده‌ی نمایش خانگی بدبین هستند و هم سازندگان رغبت کمتری برای حضور در نمایش خانگی دارند.

- بله. این دو سویه است و خود به خود روی یکدیگر تاثیر می‌گذارد. ولی به خود من سال گذشته این پیشنهاد شد با توجه به این که می‌دانستم مسیر آزمون نشده‌ای است رسیک نکردم و واقعا جرات نکردم وارد آن شوم. با این که خیلی شرایط مهیا و خوب بود، دلم می‌خواست حداقل یک سال از این مساله بگذرد که هم بببینم مدیریت کلان فرهنگی ما چطور به این مقوله نگاه می‌کند، بازتاب آن هم در مردم چگونه است و هم سرمایه‌گذارانی که می‌خواهند سرمایه گذاری کنند چقدر پای کار هستند. الان هم پشیمان نیستم که واردش نشدم چون احساس می‌کنم که ممکن بود نیمچه اعتمادی که مردم در تلویزیون به سیروس مقدم دارند، در یک تولید این مدلی با بدبینی و بی‌اعتمادی مردم نسبت به بنده همراه شود.

من ریسک نکردم چون احساس کردم نمی‌توان این طور وارد شد و یک مسیر پنج ساله را برنامه‌ریزی کرد. چون این کار احتیاج به مسیری پنج ساله دارد. گاهی هیجان‌زده می‌شویم و می‌گوییم بیائیم و این کار را بکنیم. اما ۶ ماه بعد رها می‌شود و باد می‌خورد. حتی تیم سازنده این دو کار هم فکر نمی‌کنم دیگر دل و دماغ شروع کار را داشته باشند؛ نه بازیگر، نه کارگردان و نه سرمایه‌گذار.

- البته «قهوه تلخ» دوباره شروع کرده است.

- بله، اما خیلی پرده‌ها دریده شد، روها توی هم باز شد، خیلی مصاحبه‌ها اتفاق افتاد که اگر این توقف‌ها نبود، دلیلی هم نبود که این بحث‌هایی که شده بود اتفاق بیفتد.

- پس شما تا پنج سال دیگر سراغ نمایش خانگی نخواهید رفت؟

- مگر این که کاری که می‌خواهیم انجام دهیم برنامه‌ریزی پنج ساله‌اش با تمام جزئیات، سایورت‌های مدیریتی و مالی مشخص شده باشد.

- البته کپی‌رایت هم تولیدکنندگان نمایش خانگی را غافلگیر کرد.

- مشکل کپی رایت هم نور علی نور است؛ شما در واقع کاری را می‌سازید که ممکن است سه روز دیگر صاحبش نباشید. کمی سخت است؛ من در زندگی‌ام آدم بدبینی نیستم، اما این جنس کار غیرقابل اعتماد است. «چک برگشتی» را ما امروز روی آنتن می‌بردیم، اما فردای آن روز در اینترنت قابل دانلود بود. درحالیکه انتشارات سروش خودمان هنوز نجنبیده که کار خودش را زودتر از آن که دلال‌ها به بازار دهند، بیرون دهد تا پولش توی جیب خود سروش برود. این هیجان و دوراندیشی در اینجا نیست. «تا ثریا» را هم هنوز سروش بیرون نداده اما پکیج آن دست به دست می‌چرخد.کد ۴۱۵

با این ترتیب موج کمدی های سخیف را باید باور کرد؟ کد ۴۱۴

رییس پلیس امنیت اجتماعی از دیگر حاضران و سخنرانان این همایش است. مرکز همایش های صدا و سیما میعادگاه مهمانان همایش ستاد صیانت است. کد ۴۱۲

به موجب این گزارش هر قدر موسسه رسانه های تصویری در سه ماهه پایانی سال گذشته طوفانی عمل کرد، تاکنون این موسسه عنوان تازه ایرانی به بازار ارائه نکرده است و بعید می نماید که تا اتمام جشنواره فیلم های ویدیویی- هفته اول تیر ماه- موسسه به کاری جز مشغله های جشنواره اقدام کند.

این گزارش می افزاید موسسه هنرنمای پارسیان نیز که در سال های اخیر یکی از مدعیان تامین فیلم ایرانی بود، چهار ماهه اول سال را به توزیع ۱۳ برنامه کلاه قرمزی اختصاص داده و تمرکز زیادی را برای عرضه هر چه بهتر این محصول مصروف داشته است. هنرنما آرام آرام باید با واقعیتی به نام امتحانات مدارس کنار بیاید و در صورت لزوم به تجدید نظر در برنامه زمانی توزیع محصولات خود که اغلب به کودکان و نوجوانان اختصاص دارد، اقدام ورزد.

قرن ۲۱ از سال گذشته به پیله احتیاط فرو رفت و به تامین و عرضه حداقل مقرر در این زمینه اکتفا می کند. کنسرت روی آب و انتهای خیابان هشتم را در هفته های آتی از موسسه مزبور خواهیم دید.

در هفته های اخیر تصویر گستر پاسارگاد با روال و نظم خاص در توزیع عناوین تازه، توجهات زیادی را در بازار به خود جلب کرده است. به نظر می رسد اتاق فکر موسسه، تدابیر خاصی برای روزهای باقیمانده از سال دارد. کد ۴۱۴